آخرین ارسال های جامعه مجازی

  • نوشته در حال بررسی است
    چطور از یک سناریو مشابه فیلم ترسناک، جون سالم به در ببریم (بخش اول) :

    1. از لحاظ نظری و علمی، زامبی ها وجود ندارن، هیچوقت هم به این شکل معمول وجود نخواهند داشت؛ درنتیجه، اولویت مقابله با تهاجم زامبی ها رو در آخر قرار بدید.

    2. پیشگیری همیشه بهتر از درمانه. ساختمونای متروکه (مخصوصا بیمارستان ها، تیمارستان ها، هتل ها)، جنگل های دور افتاده، شهر های تخلیه شده، اتاق هایی که چراغاش سوسو میزنه، کلا هر جایی که نشونی از تمدن و آدمیزاد توش نباشه، در معرض جن زدگی، بازشدن دنیاهای موازی، پرورش یافتن موجودات عجیب، یا تسخیر شده بودنه. تا جای ممکن از این مکان ها دوری کنید. یا حداقل، بازدیدتون رو محدود کنید به ساعات روشنایی روز(ترجیها ساعت 9 صبح تا 4 بعد ظهر)

    3. هیچوقت بالای سر تخت خوابتون دوربین مداربسته قرار ندید که از خواب بودنتون فیلم بگیره. نه تنها از لحاظ منطقی کوچکتین فایده ای نداره، بلکه معمولا باعث مشاهده چیزهایی میشه که نتیجه خوبی در پی ندارن.

    4. اگه تشنتونه، از قمقمه دوستاتون آب بخورید. یه وسیله توی جنگل جا گذاشتین، فراموشش کنید تا هوا روشن بشه. صدایی از زیرزمین شنیدین، تظاهر کنید که صدای باده. کلا به هر بهونه ای، به هیچ وجه خودتون رو توی یه موقعیت تنها قرار ندید. (گروهتون رو ترک نکنید)

    5. عمیق شدن توی داستان نتیجه خوبی نداره. در نتیجه «دنبال منشاء صداهای عجیب نباشید. سعی نکنید دلیل اتفاقات رو پیدا کنید. رستگار کردن قاتل یا آزاد کردن اون آدم تسخیرشده به کارتون نخواهد آمد.» خروج از موقعیت اولین و بهترین هدفتون باشه.

    6. توی موقعیت های گروهی، «از هم جدا نشوید». و اولین کسی که به هر دلیل این پیشنهاد رو داد، با پشت دست بزنید تو دهنش تا بقیه بفهمن دنیا دست کیه.

    ( ادامه دارد ... )
    محتوای مورد با موفقیت منتشر شد . مورد حالا در محتوا شما قابل مشاهده است.