صفحه اصلی > اخبار سینمای جهان : لئوناردو دی کاپریو: بزرگترین حسرت زندگی ام بازی نکردن در فیلم «Boogie Nights» است

لئوناردو دی کاپریو: بزرگترین حسرت زندگی ام بازی نکردن در فیلم «Boogie Nights» است

لئوناردو دی کاپریو

لئوناردو دی‌کاپریو در مصاحبه‌ای با «اسکوایر» و در گفت‌وگو با پل توماس اندرسون، از بزرگ‌ترین حسرت حرفه‌ای خود گفت: نپذیرفتن نقش اصلی فیلم «شب‌های عیاشی» (Boogie Nights) در سال ۱۹۹۷. او توضیح داد که در اواخر دهه ۹۰ میان دو انتخاب قرار داشت: «شب‌های عیاشی» اندرسون یا «تایتانیک» جیمز کامرون؛ و در نهایت «تایتانیک» را برگزید. این انتخاب او را به شهرت جهانی رساند و تبدیل به پرفروش‌ترین فیلم زمان شد، اما دی‌کاپریو می‌گوید هنوز پس از سه دهه، دلش برای همکاری با اندرسون در آن فیلم تنگ است.

به گفته او، «شب‌های عیاشی» را یکی از فیلم‌های عمیق نسل خودش می‌داند: «وقتی بالأخره فیلم را دیدم فکر کردم شاهکار است. با وجود این حسرت، نمی‌توانم بازیگر دیگری جز مارک والبرگ را در نقش درک دیگلر تصور کنم.» این نقش مشهور در نهایت به والبرگ رسید و داستان فیلم درباره «عصر طلایی پورن» در دهه ۱۹۷۰ لس‌آنجلس بود که بازیگرانی چون جولین مور، فیلیپ سیمور هافمن، جان سی. رایلی، هدر گراهام و برت رینولدز (نامزد اسکار) در آن نقش‌آفرینی کردند.

اندرسون نیز گفته که پیشنهادش به دی‌کاپریو واقعی بوده و او ماه‌ها برای تصمیم‌گیری وقت گذاشت تا در نهایت «تایتانیک» را انتخاب کند. پس از بیش از بیست سال، این دو در فیلم تازه اندرسون با عنوان «نبردی از پس نبردی دیگر» که به ‌زودی اکران می‌شود، همکاری کرده‌اند. دی‌کاپریو در این باره گفته: «بیست سال بود که منتظر این همکاری بودم. پل یکی از منحصر به‌فردترین استعدادهای زمان ماست.»

آخرین مطالب
مطالب خواندنی
اشتراک در
اطلاع از
guest
6 نظرات
تازه‌ترین
قدیمی‌ترین بیشترین رأی
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
Iranian Psycho Official

آهااان
بزرگترین حسرت زندگیش پس دعوت نکردن عمو مارتی به جزیره نیست!

Iranian Psycho Official
Iranian Psycho Official

خب بازم می خواد خودشو واسه پل توماس اندرسون لوس کنه همون مارتی واست خوبه
البته شاید توماس اندرسون بیاد سمتت
و البته نولان کبیر برای بار دوم چون از حق نگذریم خیلی فیلم های خوبی بازی کردی
اگه عمو مارتی هم کمتر خودشیفته باشه اونم باز می تونه با تو چند تا فیلم خوب دیگه بسازه

Iranian Psycho Official

این من نیستم دوستان

Iranian Psycho Official

عرزشی… فسیلباز… هرکی که هستی…
یه خورده هویت و شخصیت داشتن هم خوب چیزیه

سین
سین

فسیلها همچو اسپارتانها شجاع،مثله آلفرد کبیر جنتلمن ،و مانند افلاطون رک و صریح هستند و نیاز به اسم و اواتار دیگران ندارند.لویی بریه تاریخدان بزرگ فرانسوی می نویسد
ناپلئون در اواخر عمر تنها یک ارزو داشت،راه میرفت و چپق چاق میکرد و با افسوس میگفت:
J’aimerais être un fossile, j’aimerais
ترجمه:(ای کاش فسیل بودم،ای کاش )

Iranian Psycho Official
پاسخ به  سین

اصلا اینطور نیست اما به رویاپردازی ادامه بدید!