هشتاد و دومین دوره جشنواره فیلم ونیز در فضایی پرشور و مملو از پیامهای سیاسی و انسانی به پایان رسید؛ مراسمی که با اهدای شیر طلایی به جیم جارموش برای فیلم پدر مادر خواهر برادر بر صدر اخبار نشست. سینماگران از سراسر جهان، با آثار متنوع و سخنرانیهایی پرحرارت، پیامهایی فراتر از قاب نقرهای را به مخاطبان منتقل کردند.
نام بهرام بیضایی بار دیگر در کانون توجه قرار گرفت؛ او با نسخه ترمیمشده باشو غریبه کوچک جایزه بهترین فیلم ترمیمشده را از آن خود کرد. محمد رسولاف که در هیأت داوران حضور داشت، پیام بیضایی را خواند؛ پیامی که یادآور فضای خفقان دوران ساخت فیلم، سرنوشت تلخ یک کودک جنگزده و انتقادی بیپرده از سوداگران جنگ بود. در بخش ونیز فراگیر، نگار متولی میدان شاه با کمتر از ۵ گرم زعفران جایزه ویژه هیأت داوران را دریافت کرد و از آرزوی دنیایی گفت که کودکان هرگز ناچار به ترک خانه نشوند.
بخش افقها امسال با رنگ و بوی سیاسی همراه شد. آنوپارنا روی، کارگردان هندی ترانه درختان فراموششده، جایزه بهترین کارگردانی را برد و در نطق خود از مردم فلسطین حمایت کرد، همانند داوید پابلوس، برنده بهترین فیلم این بخش برای در جاده. در ادامه، مریم توزانی که جایزه مخاطبین «زیبای آرمانی» را برای خیابان مالاگا دریافت کرد، با بیانی عاطفی از رنج و پایداری مردم غزه سخن گفت.
سیاست و همدردی روی صحنه اصلی نیز حضوری پررنگ داشت. ناستیا کورکیا، برنده بهترین فیلم اول با تابستان کوتاه، از ویرانیهای جنگ روسیه و اوکراین گفت. بنی سفدی با شیر نقرهای بهترین کارگردانی برای ماشین کوبنده، بر اهمیت «همدردی رادیکال» تأکید کرد. کوثر بن هنیه نیز با دریافت جایزه بزرگ هیأت داوران برای صدای هند رجب، این افتخار را به نیروهای هلال احمر فلسطین تقدیم کرد و داستان هولناک یک درخواست کمک بیپاسخ را به جهانیان یادآوری کرد.
وقتی نوبت به جیم جارموش رسید، کارگردان آمریکایی با همان عینک آفتابی همیشگی از هیجان، روح ونیز و قدرت هنری سخن گفت که بینیاز از شعار مستقیم، میتواند سیاسی باشد و همدردی بیافریند. او با یاد کردن از جملات آکیرا کوروساوا تأکید کرد که همچنان در حال یادگیری است.
در کنار این لحظات، حضار به احترام جورجو آرمانی فقید ایستادند و خاطرهاش را گرامی داشتند. جوایز رسمی در بخشهای رقابتی، افقها، کلاسیکها و ونیز فراگیر به برندگان متنوعی از سراسر جهان رسید و بار دیگر ونیز نشان داد که جشنوارهای فراتر از رقابت هنری است؛ سکویی برای بیان حقیقت، همدلی و اعتراض.
فهرست کامل برندگان هشتاد و دومین دوره جشنواره ونیز:
بهترین بازیگر جوان: لونا ودلر، دوست خاموش (Silent Friend)
جایزه ویژه هیأت داوران: جانفرانکو رزی، زیر ابرها (Sotto le nuvole)
بهترین فیلمنامه: والری دونزلی و ژیل مارشان، در محل کار (At Work)
بهترین بازیگر مرد: تونی سرویلو، بخشش (La Grazia)
بهترین بازیگر زن: شین ژیلی، خورشید بر همه ما طلوع میکند (The Sun Rises on Us All)
شیر نقرهای بهترین کارگردان: بنی سفدی، ماشین کوبنده (The Smashing Machine)
جایزه بزرگ شیر نقرهای هیأت داوران: کوثر بن هنیه، صدای هند رجب (The Voice of Hind Rajab)
شیر طلایی بهترین فیلم: جیم جارموش، پدر مادر خواهر برادر (Father Mother Sister Brother)
جایزه مخاطبین «زیبای آرمانی»: خیابان مالاگا (Calle Málaga) – مریم توزانی
جایزه لوئیجی دلورنتیس بهترین فیلم اول: تابستان کوتاه (Short Summer) – ناستیا کورکیا
افقها
بهترین فیلم کوتاه: “Without Kelly,” Lovisa Sirén
هترین فیلمنامه: “Hiedra” (“The Ivy”), Ana Cristina Barragán
بهترین بازیگر مرد: Giacomo Covi, “Un Anno di Scuola” (“A Year of School”)
بهترین بازیگر زن: Benedetta Porcaroli, “Il Rapimento di Arabella” (“The Kidnapping of Arabella”
جایزه ویژه هیأت داوران: “Harà Watan” (“Lost Land”), Akio Fujimoto
بهترین کارگردان: Anuparna Roy, “Songs of Forgotten Trees”
بهترین فیلم: “En el camino” (“On the Road),” David Pablos
کلاسیکهای ونیز
بهترین فیلم مستند درباره سینما: ماتا هاری (Mata Hari) – جو بشنکوفسکی و جیمز ای. اسمیت
بهترین فیلم ترمیم شده: باشو غریبه کوچک (Bashu, the Little Stranger) – بهرام بیضایی
