دواین جانسون تائید کرد / باز هم کاهش وزن خواهم داشت!

دواین جانسون، که سال‌ها با لقب The Rock شناخته می‌شد، این روزها با ظاهری متفاوت و اندامی لاغرتر از همیشه، سوژه رسانه‌ها و تعجب هوادارانش شده است. حضورش در جشنواره فیلم ونیز ۲۰۲۵ با نمایشی پُرقدرت از The Smashing Machine—جایی که برای ایفای نقش مارک کِر، قهرمان MMA، حدود ۱۴ کیلوگرم وزن اضافه کرده بود—اکنون جایش را به شروع یک تغییر فیزیکی معکوس داده؛ آن هم برای پروژه بعدی‌اش: Lizard Music.

در این فیلم اقتباسی از رمان دنیل پینک‌واتر (۱۹۷۶)، جانسون قرار است به «چیکن من» تبدیل شود؛ پیرمردی با بهترین دوستی به نام کلودیا، یک مرغ ۷۰ ساله! جانسون در گفت‌وگو با Variety با شوخ‌طبعی گفت:

«باید کمتر مرغ بخورم.»

او این نوآوری را ادامه مسیری می‌داند که در The Smashing Machine برای متحول کردن بدنش تجربه کرده بود—فاصله‌ای آشکار از تصویر سنتی‌اش به‌عنوان نماد عضلات و اکشن هالیوود.

طبق خلاصه داستان Deadline، ماجرا از جایی آغاز می‌شود که پسری تنها به برنامه رادیویی مخفی شبانه‌ای برمی‌خورد که سوسمارهایی در آن موسیقی فرازمینی اجرا می‌کنند. این کشف او را به ملاقات چیکن من و کلودیا می‌رساند و ماجراجویی‌شان، از جست‌وجوی یک جامعه پنهان، به سفری بین جهان‌های نامرئی و پیوندی معنادار بین «روح‌های گمشده» بدل می‌شود.

جانسون که حرفه‌اش را به‌عنوان کشتی‌گیر WWE آغاز کرد، با The Smashing Machine و بازی کنار امیلی بلانت در نقش داون استپلز (دوست‌دختر مارک کِر)، این روزها حتی زمزمه نامزدی اسکار را هم در اطرافش می‌شنود. نمایش این فیلم در ونیز با تشویق ایستاده ۱۵ دقیقه‌ای همراه شد—لحظه‌ای که بنی سافدی، کارگردان، در آغوش گرفتن بازیگران و اشک ریختن را پیش چشم تماشاگران تجربه کرد.

با این انتخاب‌ها، جانسون آشکارا در حال فاصله گرفتن از مسیر آشنای بلاک‌باسترهایی مثل Fast & Furious، Moana و Jumanji است. او در ونیز توضیح داد که مکانیسم گیشه اغلب بازیگران را در یک چارچوب تکراری نگه می‌دارد:

«این مسیر توست و این کاری است که انجام می‌دهی و هالیوود می‌خواهد تو این کار را انجام دهی. من این فیلم‌ها را بازی کردم و برخی هم موفقیت زیادی داشتند، اما بیشتر از اینکه بخواهم چیزی را به هالیوود ثابت کنم، می‌خواستم به خودم ثابت کنم که توانایی تغییر دارم.»

به نظر می‌رسد پروژه Lizard Music و تجربه بازی در نقش یک مرد سالخورده با یک مرغ بهترین دوست، همان چیزی است که جانسون برای شکستن کلیشه و تعریف دوباره مسیر حرفه‌ای‌اش به دنبالش بوده است.