«ریدلی اسکات»، فیلمساز کهنهکار بریتانیایی، در گفتوگویی تازه با Letterboxd، از دو فیلم مهم کارنامهاش، Blade Runner و Kingdom of Heaven بهعنوان آثاری یاد کرد که در سال تولید، جلوتر از جریان رایج سینما حرکت میکردند. او تأکید کرد که Kingdom of Heaven پس از اکران در ۲۰۰۵، با گذشت زمان تماشاگران بیشتری پیدا کرد و این اتفاق برای بسیاری از آثار رخ میدهد، هرچند او خود را کارگردانی میداند که اغلب تغییرات فرهنگی و هنری آینده را زودتر تشخیص میدهد.
در بخش دیگری از مصاحبه، اسکات درباره شکست اولیه Blade Runner سخن گفت. او یادآوری کرد که فیلمنامهای که «مایکل دیلی» تهیهکننده، در دوران ساخت Alien به او معرفی کرده بود، بهدلیل ویژگیهای علمی–تخیلیاش در ابتدا جذابیتی برایش نداشت. با این حال، ایده اصلی حول رابطه میان یک شکارچی و هدفش، نگاه اسکات را تغییر داد. این اثر که فضایی آپارتمانی در آیندهای خیالی داشت، الهامگرفته از نوشتههای «فیلیپ کی. دیک» بود، اما او پس از مطالعه اعلام کرد که کتاب در همان صفحات نخست، داستانهای زیادی را بدون تمرکز روایت میکند و این نظرش، نویسنده را رنجاند.
به گفته اسکات، مفهومی کلیدی همچون «بدل» در متن اولیه وجود نداشت و با همکاری «همپتون فنچر» و «دیوید پیپلز» شکل گرفت. دختر پیپلز که در حوزه ژنتیک فعال بود، ایده تغییر اصطلاح «ربات» به «بدل» را مطرح کرد؛ تغییری که هویت علمی–تخیلی فیلم را دگرگون ساخت. اسکات افزود که هرگز تصور نمیکرد این کار، به یکی از آثار مرجع ژانر بدل شود و حتی بر آینده سریالهای تلویزیونی جهان اثر بگذارد.
این کارگردان همچنین به بازخورد مثبت مخاطبان مسلمان نسبت به Kingdom of Heaven اشاره کرد. در نگاه او، دلیل این استقبال، نمایش محترمانه طرف مقابل جنگهای صلیبی بود: «ابتدا تصور میکردم آنها کافرند، اما گفتند نه، کافر شمایید. آن حمله به سرزمینهای عربی، در تاریخ یکی از خشنترین یورشهایی بود که تنها به نام مذهب اتفاق افتاد.» اسکات توضیح داد که «ویلیام موناهان» نویسنده فیلمنامه، او را با تعالیم اسلام آشنا کرد و این موضوع باعث محبوبیت گسترده فیلم در مصر و سایر کشورهای عربی شد. او اکنون مشغول بررسی پروژهای تاریخی درباره یک واقعه مهم قرن شانزدهم در جوامع عربی است.
در پایان، اسکات درباره رویکردش نسبت به نقدها گفت: «پس از ساخت تعداد زیادی فیلم، میدانم که دیدگاه شخصیام بیش از هر نظر دیگری اهمیت دارد، چون شرح دقیق اهدافم و آنچه در ذهن دارم، زمان زیادی میطلبد.»


















موضوع قحطیه مگه؟؟
قبل از انکه عرازشه باشنیدن اخبار اینچنینی سرود پیروزی سر دهند…بد نیست بدانند کلن سلبریتی های ینگه دنیا علاقه به ترندهای مذهبی و فرهنگی روز دارند هم از نظر انتفاعی هم موج سواری.مثلن علاقه مندان سینمای دهه شصت و هفتاد مطلعند در بسیاری از فیلمهای ان دوران مباحث عرفان اسیای شرقی مطرح و یا هنرمندان پیرو بودا شدند.
WTF
در ضمن عرزشیا جو نگیرتشون؛ درباره شما حرف نمیزنه!
اگه درست بسازه و با دل و جرأت بسازه، استقبال میشه. منظور از با دل جرأت هم اینه که تاریخ رو تحریف نکنه؛ نه بخاطر خودشیرینی واسشون واسه جو سیاسی فعلی، نه واسه خیلی یهودی/مسیحی پسند شدن اثر (که البته این یکی رو اصلا سینمای امروز جیگرشو نداره چون سراسر اروپا اغتشاش میشه!)
حقیقت تاریخی رو بگه حالا با یه خرده چاشنی های دراماتیک.