گزارشهای تازه از اجلاس زوریخ حاکی از آن است که «تیلی نوروود»، شخصیتی کاملاً مصنوعی و تولیدشده با هوش مصنوعی توسط استودیوی Xicoia به مدیریت «الین ون در ولدن» ـ بازیگر، کمدین و کارشناس فناوری ـ اکنون به مرحلهای رسیده که آژانسهای استعدادیابی حرفهای در پی عقد قرارداد با او هستند. این خبر که نخستین بار توسط Deadline منتشر شد، در رسانهها و شبکههای اجتماعی واکنشهای گستردهای برانگیخت؛ از طرح شوخیهای اینترنتی تا خشم عمیق گروهی از سینماگران که حتی خواستار اعتصاب دوباره اتحادیه بازیگران آمریکا (SAG-AFTRA) شدند.
نوروود نه یک آواتار ساده یا انیمیشن، بلکه یک «هویت هنری دیجیتال هایپر–رئالیستی» است که با هدف تقلید تمامعیار ویژگیهای یک بازیگر انسانی، طراحی شده تا در کنار ستارگان واقعی سینما و تلویزیون ظاهر شود و بهطور مستقیم با آنان رقابت کند. ون در ولدن و تیم او پیشتر این شخصیت را در سطح مقایسه با بازیگرانی چون «اسکارلت جوهانسن» و «ناتالی پورتمن» قرار داده بودند. او در زوریخ توضیح داد که این ایده از یک پدیده غیرقابلتصور در ابتدای ۲۰۲۵ به سطح بررسی جدی پروژههای سینمایی در ماه مه همان سال رسیده و احتمال میرود تا ماههای آینده نام نوروود در فهرست نمایندگی چند آژانس بزرگ ثبت شود.
این تحول بخشی از روند گستردهتری است که «ویرنا پام»، تهیهکننده و مدیر استودیوی Luma AI در لسآنجلس، آن را در زوریخ تأیید کرد؛ به گفته او، استودیوهای بزرگ هالیوود طی یک سال گذشته مجموعهای از پروژههای آزمایشی با هوش مصنوعی تولید کردهاند و از اوایل ۲۰۲۶ قصد دارند پروژههای بلندپروازانهتری را در این حوزه معرفی کنند.
با وجود استقبال تعدادی از نامهای مشهور از جمله «اشتون کوچر» و «ریس ویترسپون» از کاربرد این فناوری، جبهه مخالف، هوش مصنوعی در عرصه بازیگری را تهدیدی جدی برای جایگاه هنرمندان انسانی و اصالت هنری آثار میدانند. منتقدان هشدار میدهند که چنین پروژههایی میتواند منجر به کاهش فرصتهای شغلی، تغییر استانداردهای بازیگری و فاصله گرفتن آثار سینمایی از تجربه انسانی و عاطفی شود.
در مقابل، حامیان معتقدند تولید «بازیگران مجازی» نه تنها فرصتهای نوینی برای روایتهای خلاقانه فراهم میکند، بلکه میتواند هزینههای تولید را بهطور چشمگیری کاهش دهد. پرسش اصلی اما همچنان بیپاسخ است: آیا مخاطب حاضر است بلیت سینمایی بخرد و زمانی را صرف دیدن نقشآفرینی یک موجود کاملاً دیجیتال کند؟
میشد حدس زد که AI دنیای بازیگری انسان ها را برای همیشه از بین خواهد برد
ولی فکر نمیکردم انقدر زود چنین اتفاقی رخ دهد
با کله درون دنیای احمقانه سریال ایینه سیاه شیرجه میرویم، البته ممکنه در اول کار موفق بشه یه مشت ابله هم هوادارش بشن ،توی ژاپن هم یه مشت مشنگ بهش در خواست ازدواج بدن،اما در نهایت محکوم به شکسته،در ضمن چه قیافه منحصر به فردی ؟تقریبن دو سوم دخترای محل کار و تحصیلم همین شکلن،کافیه بری تو خیابون ببینی چقدر تیلی نوروود ریخته .
Simone (2002)
قشنگ داره میشه عین بازی دیترویت: بیکام هیومن!
یا یه رفرنس قدیمی برای کسانی که اون بازی رو نمیشناسن؛ یه فیلمی آل پاچینو سالها پیش بازی کرد که اسمشو فراموش کردم اما توش پاچینو یه فیلمسازیه که یه بازیگر با کامپیوتر میسازه و همه عاشقش میشن!