فیلم تازهی Christy به کارگردانی دیوید میشد و با نقشآفرینی سیدنی سوئینی در نقش بوکسر معروف «کریستی مارتین»، با وجود تبلیغات گسترده و حضور در بیش از دو هزار سالن سینما در آمریکای شمالی، تنها ۱.۳ میلیون دلار فروش افتتاحیه داشته؛ یعنی حدود ۶۴۶ دلار بهازای هر سالن—رقمی که آن را در ردهی پایینترین افتتاحیههای سال برای یک فیلم بیوگرافی قرار میدهد.
این اثر، که سومین همکاری پیاپی سوئینی با استودیوهای مستقل در طول سال جاری به شمار میرود، پس از شکستهای Americana و Eden بار دیگر نتوانست مخاطبان عمومی را به سالنها بکشاند. با وجود این، بازی او در نقش کریستی مارتین، اولین زن بوکسر حرفهای که با پروموتر مشهور دان کینگ قرارداد امضا کرد و تصویرش بر جلد Sports Illustrated رفت، با تمجید منتقدان روبهرو شده است. فیلم دوران صعود مارتین در اواخر دههی ۸۰ و ۹۰ را روایت میکند و همزمان نگاهی به روابط پیچیده و پرآسیب او با همسرش جیم مارتین دارد—روایتی پرتنش از شهرت، استثمار و خشونت پنهان در دنیای ورزش زنان.
با این حال، بسیاری از تحلیلگران سینمایی در گفتوگو با Deadline و Variety دلیل عمدهی شکست تجاری فیلم را نه کیفیت آن بلکه تصویر رسانهای پرحاشیهی سوئینی میدانند. مناقشهی تبلیغات برند American Eagle با شعار «ژن خوب» (Jeans/Genes) هنوز بر فضای پیرامون این ستارهی ۲۷ ساله سایه انداخته و واکنش سرد او در مصاحبه با GQ (که از عذرخواهی خودداری کرد) موجی از انتقاد را میان مخاطبان و فعالان اجتماعی برانگیخت.
Christy از منتقدان در Rotten Tomatoes امتیاز ۶۶ درصد گرفته است—رقمی میانرده که نشان از پذیرش کیفی متوسط دارد، اما برای توجیه هزینهی تقریبی ۳۰ تا ۴۰ میلیون دلاری تولید کافی نیست. با توجه به عملکرد نهچندان درخشان در گیشه و موج منفی مرتبط با تبلیغات سوئینی، احتمال کسب نامزدی گلدن گلوب یا اسکار برای فیلم پایین ارزیابی میشود.
شکست تجاری Christy بخشی از الگوی نگرانکنندهای در بازار پاییز امسال است؛ دورهای که آثار پرستارهای همچون Springsteen: Deliver Me From Nowhere، The Smashing Machine، Anemone، Bugonia، Roofman، A Big Bold Beautiful Journey و Kiss of the Spider-Woman نیز عملکردی ناامیدکننده داشتند و از اشباع بازار فیلمهای مستقل ردهمیانی حکایت دارند.
برای سوئینی که از موفقیت جهانی سریال Euphoria وارد جریان اصلی سینما شد، این سومین نشانهی پشتسرهم از گسست میان تحسین منتقدان و استقبال مخاطبان عمومی است—پدیدهای که ممکن است مسیر حرفهای او را از چهرهی محبوب پاپفرهنگ به سمتی شخصیتر و هنریتر سوق دهد.
دلیل نفروختنش نه بد ساخت بودن فیلم هست نه حاشیه های سیدنی سویینی
مخاطب ها دیگه واقعا خسته شدن از اینکه تمام کاراکتر های بزن بهادر دنیای سینما زن هستن
من این مزخرفات رایت رینگ هارو که میگن جای زن تو اشپزخونس و نقش اصلی جامعه مرد ها هستن رو قبول ندارم
اما دیگه همه کاراکتر های دنیای سینما و تلوزیون دارن یا زن شدن یا سیاه پوست یا همجنسگرا و …
الان هم دیگه کسی حوصلش نمیکشه بره یه فیلم دیگه در مورد یه زن قدر قدرت رو ببینه. مردم دیگه خسته شدن. واقعا خسته
نه اتفاقا، اگه این بچه سال ها و الاف های جامعه گیمینگ ملاک باشن، حوصله اش رو دارن منتها طرف باید هفت هشت تا جراحی زیبایی آنچنانی کرده باشه و همه چی رو بریزه بیرون، اون موقع تازه وقتی انتقاد کنی میفهمی فمنیست رادیکال یعنی چی چون چیزی که جلوی صیقل را بگیرد، حتماً از گوشت سگ حرام تر است!
البته نمونه سینمایی هم سراغ دارم ولی کمتر مین استریم هست؛ سال ۲۰۱۹ یه فیلم مزخرفی این لوک بسون ساخت که حتی اسمشو یادم نیست (داستان نیکیتا برای هزارمین بار) که یه عده بودن بخاطر خوشگلی نقش اصلی، اصرار داشتن بگن بهترین فیلم ساله و باهات سرش دعوا هم میکردن!
اشتباهات بدی که استودیوها میکنن یکی از مهمترین هاش همین فیلم هستش. فکر میکنن چون سیدنی سوئینی الان ترند جهان هستش، تو هر نقشی بزاریمش مردم حال میکنن و میان فیلم و نگاه میکنن. سیدنی اگه ترند هستش به خاطر خوشگلی و جذابیتشه. هیشکی دوست نداره مثلا سیندرلا رو تو نقش یه زن تک تیرانداز ببینه چون اصلا جور در نمیاد. یهو میان یه دختر ظریف و میکنن بوکسور، میکنن هیولاکش و اینا. متاسفانه این چپی ها میخوان به صورت مصنوعی همه چیز و سر جاش قرار بدن. میخوان بگن که سوئینی جدا از خوشگلی ورزشهای رزمی هم کرده و یه زن کامل و خیلی قویه. همه اینا قبول اما الان وقت ساخت این فیلم نیست. باید وایسی سیدنی یه مقدار سنش بره بالاتر، از ترندی در بیاد بعد بیای جنبه های دیگه این شخصیت و برجسته کنی. الان وقتش نیست چون همه فعلا توجهشون به خوشگلیه سیدنیه. باید وایسی این موج رد بشه، بعد شروع کنی سیدنیه جدید و به همه نشون دادن.