شامگاه گذشته فضای شبکههای اجتماعی با انتشار استوریهایی از غزاله اکرمی، بازیگر جوان سریال پرمخاطب سوجان، بهشدت ملتهب شد. اکرمی در این نوشتههای کوتاه و احساسی از «فشار روحی طاقتفرسا» و «احساس بیارزشی و خستگی از زندگی» سخن گفت و تصویری از دست زخمی خود به اشتراک گذاشت؛ تصویری که بلافاصله گمانهزنی دربارهی اقدام احتمالی به خودکشی را در میان دنبالکنندگانش برانگیخت و موجب نگرانی گسترده در میان هواداران و همکارانش شد.
در یکی از متنها، او روایتی را از آنچه «تلاش برای تعرض» توسط یکی از تهیهکنندگان متأهل عنوان کرده بود مطرح نمود و نوشت پس از احساس خطر از دفتر این فرد گریخته است. انتشار این ادعا بلافاصله بازتاب وسیعی در میان کاربران و رسانههای غیررسمی داشت؛ موجی از حمایت و خشم جمعی نسبت به وضعیت زنان فعال در صنعت سرگرمی ایران شکل گرفت و هشتگ نام او در کمتر از یک ساعت به ترند اول توییتر فارسی تبدیل شد.
تابناک در این خصوص گزارش داده که ساعاتی بعد، اکرمی با چند استوری جدید بازگشت و نوشت: «حالم بهتر است، کنار خانوادهام هستم و به کمک نیاز داشتم که حالا دارم.» نزدیکان وی به رسانهها گفتند که حادثه به خیر گذشته و او هماکنون تحت مراقبت روانپزشک و در کنار خانواده و دوستان خود است.
چهرههایی از جمله بازیگران همنسل او و چند کارگردان شناختهشده نیز در پیامهایی جداگانه بر الزام رسیدگی جدی به اتهامات مطرحشده و همزمان ضرورت حمایت روانی از هنرمندان جوان تأکید کردند. در حالی که پیگیری رسمی از سوی نهادهای صنفی هنوز گزارش نشده، این رخداد بار دیگر مسئلهی آسیبهای پنهان در فضای کاری هنر و رسانه را در کانون توجه قرار داده است—یادی تلخ از شکنندگی ستارگان جوان در برابر فشارهای حرفهای، اجتماعی و شخصی.
اینکه عستاد عندیشمند به زوزه کشیدن رسیده و داره خودشو به در و دیوار میکوبه ،یعنی ضربه به جای درست خورده،واپاشی یه سایبری خودشیفته
اگر عستاد عندیشمند حسرت اللایک هم اعتراف میکرد چه کسی …،که احتمالا کسی بوده شبیه کاپولا،میشد کمک کرد تا از این تروما بیرون بیاد و خودشو در مهملات و آمفتامین غرق نکنه.
فقط وجود تو در این دنیا، یک کیس عالی برای دفاع از سقط جنینه!