مصاحبه اخیر کوین اسپیسی با روزنامهی تلگراف تصویری تلخ از وضعیت فعلی یکی از پرآوازهترین بازیگران دهههای گذشته ارائه میدهد. او تأیید کرده که اکنون بیخانمان است و پس از هشت سال بحران و طرد شدن از صنعت سینما، زندگیاش را در هتلها و اقامتگاههای موقت سپری میکند.
اسپیسی، برندهی دو جایزهی اسکار و ستارهی پیشین فیلمهایی چون American Beauty و سریال House of Cards، از سال ۲۰۱۷ تاکنون درگیر اتهامات سنگین آزار جنسی بوده است؛ اتهاماتی که باعث شد تقریباً تمامی قراردادهای حرفهایاش لغو شود و عملاً از هالیوود کنار گذاشته شود. او در گفتوگو با تلگراف که در قبرس انجام شده، صریحاً گفته:
«در هتلها، اقامتگاههای ایربیانبی یا هر جایی که کار باشد زندگی میکنم. دیگر خانهای ندارم. تمام تلاش من این است که بفهمانم همین بیخانمانی بخشی از واقعیت کنونی من است.»
در پاسخ به پرسش خبرنگار دربارهی وضعیت مالی، اسپیسی اظهار کرده که «چندان خوب نیست» اما فعلاً مجبور به اعلام ورشکستگی نشده است. او توضیح داده که هزینههای زندگیاش در هفت سال اخیر «نجومی» بوده و از آنسو درآمدی تقریباً ناچیز داشته است:
«در این سالها تنها خرج کردهام، هیچ چیز پسانداز نشده، و خانهام را به همین دلیل از دست دادهام.»
وجه تأملبرانگیز گفتوگو آنجاست که اسپیسی تحریمهای کاری خود را با فهرست سیاه هالیوود در دههی ۱۹۵۰ – دوران سرکوب سینماگران مظنون به کمونیسم – مقایسه میکند و مدعی میشود تنها راه بازگشتش این است که یک کارگردان معتبر او را برای نقشی انتخاب کند:
«به محض اینکه یک کارگردان سرشناس حاضر شود با من کار کند، از فهرست سیاه بیرون میآیم.»
اتهامات علیه او از سال ۲۰۱۷ و با شکایت آنتونی رپ آغاز شد که مدعی بود اسپیسی در سال ۱۹۸۶، زمانی که او ۱۴ ساله و اسپیسی ۲۶ ساله بوده، رفتار نامناسبی با او داشته است. پس از آن بیش از دوازده مرد دیگر شکایات مشابهی مطرح کردند، اما بسیاری از این پروندهها یا رد شدند یا با رأی به نفع اسپیسی پایان یافتند.
در سال ۲۰۲۲ دادگاه فدرال نیویورک شکایت رپ را بیاساس دانست و در سال ۲۰۲۳ نیز اسپیسی در بریتانیا در چهار پروندهی دیگر تبرئه شد. با وجود این پیروزیهای قضایی، هالیوود هنوز از پذیرش او پرهیز دارد. طی سال گذشته اسپیسی تنها در چند پروژهی مستقل ظاهر شده است، از جمله در فیلم The Contract که در آن نقش «شیطان» را ایفا میکند.
او در جشنوارهی فیلم لوکا ابراز امیدواری کرده بود که بتواند در پروژهای با مارتین اسکورسیزی همکاری کند؛ سخنی که بیشتر نشانهی آرزو و نه برنامهای واقعی تلقی شد.
در مصاحبهی دیگری با پییرس مورگان نیز اسپیسی به صراحت گفته بود:
«هیچ پولی ندارم. اگر به بالتیمور بروم، فقط وسایلم را در انبار میگذارم و حتی نمیدانم قرار است کجا زندگی کنم.»
اکنون این بازیگر ۶۵ ساله عملاً به نمادی تبدیل شده است از سقوط ناگهانی شهرت در هالیوود؛ نمونهای کلاسیک از اینکه چگونه اتهامات اخلاقی—پس از تبرئه رسمی—میتوانند مسیر حرفهای فرد را بهکلی نابود کنند.
یادش بخیر یادمه سینو ایرانین سایکو قبلا با هم رفیق بودن نفهمیدیم چطور شد اینجور به جون هم افتادن ولی اینم حال میده کامنتاشون علیه هم خیلی باحاله
جناب ترامپ فرموده بود که «هیلاری کلینتون وقتی نمیتونه شوهر خودشو راضی کنه، چطور میخواد آمریکا رو راضی کنه؟!»
الان با انتشار عکس و سندهای جفری اپستین مشخص شد که جناب ترامپ خودش استاد رضایتمند کردن از نوع مونیکا لوینسکی واسه بیل کلینتون بوده!
بعضی هم البته آرزو دارن بتونن همچین رضایت هایی رو به خود جناب ترامپ بدن، منتها از اونجایی که دستشون بهش نمیرسه، بنده آرزومندم که بتونن روزی نقش مونیکا لوینسکی رو حداقل برای رجب طیب اردوغان بازی کنن!
اعتراف ،در آیین کاتولیک یکی از مراحل بخشش الهی است،منتها اگر صادقانه باشد،اعتراف عستاد در بخش اول یعنی فروپاشی روانی کاملن درست و مورد تایید عام و خاص است و بنده هم همیشه تاکید داشتم ایشان دارای واپاشی کامل ذهنی است،اما در قسمت دوم ایشان عنوان داشته دلیل این تروما،مصیبتی است که بر یکی از بزرگترینهنرمندان دوران یعنی کوین اسپیسی گذشته،کاملن کذب و این روان پریشی به قبل از این دوران بوده و به دلیل مصرف متامفتامین است که با مواد دیگری قاطی شده و مقصر اصلی اصغر موتوریست که برای منافع شخصی جوش شیرین قاطی کریستال زد داد دست این بینوا
دنیا بی رحمه، قبول
ولی عقل هم خوب چیزیه
سایکو با دیدن این وضعیت، به سرعت جلو رفت، گردن عامو کوین را در آغوش گرفت و گریه کرد.
پس از این حادثه، سایکو دچار فروپاشی روانی شد و تا پایان عمر دیگر به حالت عادی بازنگشت!