فزایش چشمگیر تعداد پلتفرمهای استریم در سالهای اخیر، بهجای تثبیت الگوی مصرف قانونی، به شکلی متناقض باعث بازگشت بخشی از مخاطبان به دانلود و تماشای غیرمجاز فیلم و سریال شده است. پراکندگی محتوا میان چندین سرویس، هزینههای انباشته اشتراک و محدودیتهای منطقهای، از جمله عواملی هستند که در سال ۲۰۲۵ بار دیگر پدیده «دزدی دیجیتال» را پررنگ کردهاند.
این روند در تازهترین آمار منتشرشده توسط وبسایت «تورنت فریک» (TorrentFreak) بهوضوح قابل مشاهده است. این وبسایت با بررسی میزان فعالیت کاربران در پروتکل بیتتورنت، فهرست پربینندهترین سریالهای قاچاقشده سال ۲۰۲۵ را منتشر کرده است؛ فهرستی که همزمان بازتابی از محبوبیت جهانی آثار و نارضایتی بخشی از مخاطبان از ساختار فعلی بازار استریم به شمار میرود.
بر اساس این گزارش، تنها دو سریال «ریچر» (Reacher) و «سیلو» (Silo) از فهرست سال گذشته در میان ده عنوان نخست امسال باقی ماندهاند و سایر آثار، پس از دستکم یک سال فاصله یا با فصلهای تازه، توانستهاند به جمع ده سریال پرمصرف غیرمجاز راه پیدا کنند.
در صدر این فهرست، «چیزهای عجیب» (Stranger Things) محصول نتفلیکس قرار دارد؛ سریالی که فصل پنجم و پایانی آن بهصورت تدریجی در حال انتشار است و بار دیگر توجه گسترده مخاطبان جهانی را جلب کرده است. پس از آن، «بازی مرکب» (Squid Game)، دیگر سریال پرآوازه نتفلیکس که با فصل سوم به پایان رسید، جایگاه دوم را به خود اختصاص داده است.
رتبههای سوم تا پنجم بهترتیب در اختیار «آخرین بازماندگان ما» (The Last of Us) از اچبیاو مکس، «جداسازی» (Severance) از اپل تیوی و «اندور» (Andor) از دیزنی پلاس قرار دارند؛ آثاری که هم در میان منتقدان و هم نزد تماشاگران، جایگاه بالایی دارند.
نکته قابلتوجه این فهرست، حضور سریع سریال تازه «پلوریبوس» (Pluribus) محصول اپل تیوی است. این سریال تنها ۹ هفته پس از آغاز پخش، به رتبه هشتم پربینندهترین عناوین قاچاقشده سال رسیده؛ نشانهای روشن از کنجکاوی و استقبال مخاطبان، در کنار ناتوانی بسیاری از آنها در دسترسی ساده و یکپارچه به محتوای قانونی.
فهرست ۱۰ سریال پربیننده سال ۲۰۲۵ در بیتتورنت:
- «چیزهای عجیب» (Stranger Things) – نتفلیکس
- «بازی مرکب» (Squid Game) – نتفلیکس
- «آخرین بازماندگان ما» (The Last of Us) – اچبیاو مکس
- «جداسازی» (Severance) – اپل تیوی
- «اندور» (Andor) – دیزنی پلاس
- «ریچر» (Reacher) – آمازون پرایم ویدیو
- «سیلو» (Silo) – اپل تیوی
- «پلوریبوس» (Pluribus) – اپل تیوی
- «ونزدی» (Wednesday) – نتفلیکس
- «بیگانه: زمین» (Alien: Earth) – افایکس/هولو


















این سرویس های استریم اگه از روی هر سریال حداقل ۱۰۰ درصد سود نکنن کاسه کوزشون رو جمع میکنن میرن
عاشق چشم و ابروی ما نیستن که فیلم و سریال بسازن
دقت کنید… هیچ سریال ابرقهرمانی در این لیست نیست و در لیست پرفروش های سینما هم اصلا عملکرد قابل توجهی در ۲۰۲۵ نداشتن.
این یعنی اینکه این ژانر دوباره پس از سالیان شده یه ژانر رده چندم با مخاطبان صرفاً خاص خودش.
بنابراین ژانری که فسیلبازان میگفتند که همزمان «چیپس و پفک و فست فود و سیگار و کراک و شیشه» سینماست، ژانری که هرسال میلیارد ها نفر رو بخاطر سوءسلیقه میکشه و خیلی بدتر از اون، هفته ای یکبار باعث ریخته شدن قطرات اشک عمو مارتی میشه که از هرچیزی بدتره… دیگه نقش موثری در بازی نداره و مسیر کاملاً باز بوده برای درخشش «بزرگان» سینمای واقعی.
خب چی شد؟ چرا هنوز هیچکس خوشحال نیست؟ چرا هنوز سینما و تلویزیون نجات پیدا نکردند؟!
چرا مخاطبان فهمیمِ ابسولوت سینما نیومدن مثلاً در اقدامی متجانس از فیلم فوقالعاده نیهیلیستی یورگوز لانتیچوس حمایت کنند تا با فروشی میلیاردی، پیام روشنی به امثال کوین فایگی، موجود فضایی شیطان صفت، ارسال بشه که «برای طرح پروپوزالمون برای نجات سینما و مذاکره درمورد شرایط عقب نشینی شما از سینما داریم میایم سراغتون»؟!
چرا باز یه فیلم از این کارگردان درست و درمان که فسیلبازان میگویند از امثال نولانِ اورریتد خیلی بهتر است، نتونست در حد باد روده گدای سر چهارراه اثرگذاری فرهنگی داشته باشد؟!
پل توماس اندرسون چطور؟ چرا او که ره چپ رفت، فقط از دور تشویق شد؟! فسیلبازان اساساً گدا هستند یا صرفاً با هیت دادن و طرفداری کردنای بدون پشتوانه گت آف میشوند؟ یا شاید داستان چیز دیگری است؟!
اینجاست که مشخص میشود فسیلباز از ابتدا کرم داشته و با اینان اساساً رضایتی نیست و کلا هدف وجودی این موجودات در هستی، شورش بی دلیل و سر جنگ داشتنِ مزمن با دیگران است!
طرفدارایشون از آثاری که مدعی هستن میپسندن که کاملاً پوچ هست. بعلاوه در همین حال کلا منتظرن ببینن چی خیلی محبوبه تا بگن که اون چیز خوب نیست! جالب تر اینکه وقتی هم همون چیز اندکی در میزان محبوبیتش تزلزل پیدا میکنه، در صحنه حضور دارن تا بگن ما از اول میدونستیم!
مثلاً به وضعیت وینس گیلیگان بزرگ توجه کنید… بهترین نویسنده تاریخ تلویزیون هستند ایشون. سریالی ساختهاند، اورجینال که به هیچ آی پی مرتبط نبوده و فسیلباز اگر راست میگفت، طبیعتاً باید استقبال میکرد. عنوان این سریال Better rim kim است (نورمی ها بهش میگن پلوریبوس ولی اسطوره های واقعی فضای اینترنت میدونن که اسم واقعیش چیه). این سریال یکسری واکنش ها گرفت و همون بهانهای شد برای این موجودات فسیلباز که بیان بپرن وسط و بگن که «ما میدونستیم که همون برکینگ بد و بزنگید به ساول هم همچین آش دهن سوزی نبودند»!
اما بدون شک اگر واکنشها یه خرده بیشتر منفی میبود، فاز پیروزی خون بر کوکاکولا برمیداشتند چون اون موقع دیگه این مخاطب بود که عقل و توان درک این شاهکار را نداشت!
سوال ۲۰ امتیازی اما اینجاست: اگر بر اثر خوردن تقی به توقی، دنیا و علیالخصوص نسل جوان زد و آلفا و… گرایش به سمت فیلم سیاه و سفید های هفتاد هشتاد سال پیش (آثار به اصطلاح کلاسیک) پیدا کنه و طرفدار این فیلم ها بودن تبدیل به مد و ترند بشه، آیا فسیلبازان به این نتیجه خواهند رسید که اون فیلم ها هم یه مشت آت و آشغال درپیتی و اورریتد هستند؟!