خودداری ویم وندرس، رئیس هیأت داوران جشنواره فیلم برلین در دوره جاری، از پاسخگویی به پرسشهای سیاسی در نشست افتتاحیه، با واکنش آرونداتی روی، نویسنده سرشناس هندی، همراه شد و در نهایت به کنارهگیری او از حضور در این رویداد سینمایی انجامید. این اتفاق در شرایطی رخ داد که برلیناله در سالهای گذشته به مواضع سیاسی صریح شناخته میشد، اما در دوره جدید رویکردی محتاطانهتر و کمتنشتر را دنبال میکند.
آرونداتی روی قرار بود در مراسم نمایش فیلم تلویزیونی «وقتی آنی به آنها نشان میدهد» در بخش کلاسیکهای جشنواره شرکت کند، اما در پی اظهارات اعضای هیأت داوران، تصمیم گرفت از حضور در این برنامه انصراف دهد. او مواضع مطرحشده از سوی داوران را مغایر با مسئولیت اخلاقی هنرمندان توصیف کرده است.
وندِرس پیشتر در کنفرانس مطبوعاتی هیأت داوران گفته بود سینما نباید به ابزاری برای پیگیری اهداف سیاسی تبدیل شود و تأکید کرده بود که فیلمسازان باید در خدمت مردم باشند، نه سیاستمداران. او همچنین هنر را در جایگاهی مستقل و در نقطه مقابل سیاست تعریف کرده بود.
در همان نشست، اوا پوشچینسکا، تهیهکننده لهستانی و دیگر عضو هیأت داوران، در واکنش به پرسشی درباره موضع آلمان نسبت به جنگ غزه، این سؤال را ناعادلانه دانست و اظهار کرد اعضای هیأت داوران را نمیتوان مسئول سیاستهای دولتها دانست. به گفته او، تمرکز گزینشی بر برخی درگیریها و نادیده گرفتن سایر بحرانهای جهانی، موضوع را پیچیدهتر میکند.
آرونداتی روی در بیانیهای که در نشریه «وایر» منتشر شد، دیدگاه مطرحشده مبنی بر غیرسیاسی بودن هنر را شگفتآور خواند و نوشت که چنین نگاهی میتواند به خاموشکردن بحث درباره جنایاتی منجر شود که بهطور آشکار در برابر دیدگان جهانیان رخ میدهند. او تأکید کرده است هنرمندان، نویسندگان و فیلمسازان وظیفه دارند از تمام ظرفیت خود برای واکنش به این رخدادها استفاده کنند.
فقط چپی های اروپان که هندی هارو آدم حساب میکنن
و گرنه این ملت رو در سراسر دنیا به اسم دیگه ای میشناسن
Poopjet
بوی محمدجواد/میکائیل ازت به مشامم میرسه… امیدوارم اشتباه کنم!
تو …کردی
کلی چهره مهم جهانی از هند زده بیرون
جوری فرهنگشون رو تو ادبیات فارسی ریختن که انگار فارسی مال خودشونه
مخ آی تی و بهداشت و درمانن
جلوی اون وحشی های پاکستانی هم خوب ایستادن.
سراسر دنیا رو آمار گرفتی ..
بعد از سالها پژوهش ،تحقیق،مطالعه و بررسی مستمر ،به این نتیجه رسیدم که یکی از بیست هزار ژن انسان،ژن تمایل به چیزهای کثیف است، مثلن چرا ما عاشق ساندویچکثیفیم؟در ایران دو تا پسر بعد مدتی همو میبینند و دلشون تنگ شده میگن چطوری کثافت؟!یا مثلن همه له له میزنیم برای پول کثیف، حتی استیون فریرز فیلمی ساخته به اسم چیزهای زیبای کثیف،علاقه به سیاست و اینکه همه جا هست هم واسه کثیف بودنشه
مقایسهساندویچ کثیف با کثیفی سیاست
ندزدنتیههو دانشمند🤣
به شکل تهوع آوری همه چیز سیاسی شده و همه دارن از سیاست حرف میزنن و همه میخوان موضع سیاسی داشته باشن و از دیگران هم همین توقع رو دارن . بدبختانه این فشار برای مشخص کردن موضع با هدف گفتمان نیست بلکه در مسیر یارکشیه هرکسی میخواد دسته خودش رو بزرگ تر کنه . برام سواله که فقط ما ببه این مصیبت مواجه شدیم یا مردمان هزارسال پیش هم اینقدر با سیاست درگیر بودن.
دوره تحقیق تموم شده
دوره، دوره انتخاب سمت و سو و یارکشی هست
این یک روند و فکت علمی و تکرار شده در دوره های پیشین هم هست
تهوع آور هم نیست
از سیاست متنفرم چون نمیشه بدون سیاست زندگی کرد. حتی کسی که میگه سیاسی نیستم هم داره سیاسی عمل میکنه! فراری ازش نیست مخصوصا در ایران.
واقعا «فیلمسازان باید در خدمت مردم باشند، نه سیاستمداران.» البته اگه یه عده چپول بزارن. معتقدن کش شلوارتم باید موضع گیری سیاسی داشته باشه و با عقاید اونا در یک راستا باشه. مثل از غزه باید بگی نه مردم ایران.