راجر ایوری، فیلمنامهنویس برنده اسکار «قصه عامهپسند»، در گفتوگویی تازه اعلام کرده است که برای ادامه فعالیت حرفهای خود در سینما به سراغ هوش مصنوعی رفته و در حال حاضر سه پروژه سینمایی را با اتکا به این فناوری در دست تولید دارد. او این آثار را با همکاری شرکت «جنرال سینما داینامیکس» و یک سامانه هوش مصنوعی با نام «مسیو ایآی» پیش میبرد.
ایوری توضیح داده است که دشوار شدن مسیر فیلمسازی مستقل، او را به این سمت سوق داده است. به گفته او، پس از راهاندازی یک شرکت فناوری با تمرکز بر تولید فیلم با هوش مصنوعی، روند جذب سرمایه به شکل غیرمنتظرهای سرعت گرفته است. او میگوید صرف استفاده از عنوان «هوش مصنوعی» باعث جلب توجه سرمایهگذاران شده و همین موضوع امکان آغاز تولید چند پروژه سینمایی را فراهم کرده است.
این فیلمساز تأکید میکند که افزودن هوش مصنوعی به فرایند تولید، او را در مدت کوتاهی به مرحله ساخت سه فیلم بلند رسانده است. بر اساس توضیحات ایوری، این پروژهها شامل یک فیلم خانوادگی با برنامه اکران در اواخر سال ۲۰۲۶، یک فیلم با موضوع مذهبی برای بهار ۲۰۲۷ و یک اثر جنگی حماسی با حالوهوای عاشقانه میشود.
ایوری در دفاع از رویکرد خود، مخالفتها با هوش مصنوعی را اغراقآمیز دانسته و آن را در امتداد استفاده از جلوههای ویژه ارزیابی میکند. او با اشاره به تجربه پیشین خود در فیلم «بیوولف» میگوید هزینههایی که پیشتر به چند میلیون دلار میرسید، اکنون با چند هزار دلار قابل اجراست و نتیجه نهایی از نظر کیفی فراتر از انتظار ظاهر میشود. به اعتقاد او، این تحول میتواند افق تازهای پیش روی سینمای مستقل و تولیدات تلویزیونی بگشاید.
پیش از این نیز استودیوی «پرایموردیال سوپ» متعلق به دارن آرونوفسکی، یک مجموعه انیمیشنی تولیدشده با هوش مصنوعی با موضوع جنگ انقلاب آمریکا منتشر کرده بود. با این حال، گسترش استفاده از هوش مصنوعی در سینما نگرانیهای جدی در میان بسیاری از فیلمسازان و هنرمندان ایجاد کرده و آینده شغلی آنها را با ابهام روبهرو ساخته است.
در مقابل این نگرانیها، برخی چهرهها از جمله اشتون کوچر نگاه خوشبینانهتری به این فناوری دارند. این بحثها در حالی شدت گرفته که هفته گذشته مدل ویدیوساز «سیدنس ۲.۰» توانست ویدیوهایی با شباهت بالا به شخصیتهای هالیوودی تولید کند؛ موضوعی که با واکنش استودیوهای بزرگ مواجه شد و شرکت بایتدنس را وادار کرد وعده رعایت دقیقتر قوانین کپیرایت را بدهد.
بشریت رو همین الان هم بسیار تنبل کرده این هوش مصنوعی!
قبلاً انیماتور یا گرافیست و طراح جلوه های ویژه مدتها زحمت میکشیدن تا یه اثر هنری خلق کنن؛ الان فقط با تایپ لغت در یه چت باکس در عرض چند ثانیه یه اثری تولید میشه که کار عموم رو راه میندازه!
برای اکثریت مصرف کننده ها هیچ فرقی نداره. وقتی یه عده آدم خوش ذوق میرن با زحمت یه فیلم خلاقانه مستقل میسازن که شاید عالی هم نباشه اما خوبه، عمده فیدبکی که میگیرن حرف هایی از قبیل «حیف حجم» هست از زبان کسانی که گوشی رو افقی میگیرن دستشون و با همین کلیپ های رزولوشن پایین و بدون زحمت ساخته شده توسط الگوریتم، هرروز ساعت ها عشق میکنن!
دیگه هم مثل قبل نیست که میخواستن اسپاگتی خوردن ویل اسمیت رو بسازن انگار تمام اعضای بدنش به شکل کابوس وار داشت آب میشد؛ الان بعد از فقط دوسه سال کلیپ ساختن انگار خودش نشسته داره میخوره و راک هم کنارش نشسته داره سنگ میخوره! بزودی دیگه اصلا حتی نمیشه فهمید چی واقعیه
آره دوست عزیز
اما خوبیش هم همونیه که راجر ایوری گفت
کمک به فیلمسازان مستقل
که می تونه جلوی زیاده خواهی شرکت های بزرگ رو بگیره