پرداخت پول به اینفلئونسرها برای نوشتن نقد مثبت درباره فیلم Wuthering Heights

نه دیگه برادر من، نشد دیگه!
مأموریت غیرممکن هم قسمت دومش ضعیف بود و آخری هم ناامید کننده بود. وقتی کاپیتان آمریکا: سرباز زمستان اومد یکسری از منتقدان تحسینش کردن چون برخلاف فیلم های مارول اون زمان، بجای استفاده زیاد از جلوه های ویژه از بدلکاری استفاده کرد. اون چیزی بود که روسو ها آوردن به مارول زمانی که آس مارول جاس ویدن بود.
حتی یادمه مجله ۲۴ تو یکی از شماره های اون سال، یکی از نویسندگانش اون فیلم رو از شوالیه تاریکی برمی‌خیزد بهتر دونست و این واکنش های منفی گرفت از سوی مخاطبان و پیامک زدند به مجله که تو شماره های بعدی چاپ شد. اگه شماره های دقیقش یادم بود می‌گفتم که رفرنسم دقیق باشه ولی تا جاییکه یا شماره های اواخر تابستان و پاییز سال ۹۳ بود.
میخوام بگم بین کسانی که جدی سینما رو پوشش میدادن هم زمان خودش بحث‌های رفت و برگشتی بوده. نگاه حذفی در جامعه فیلمباز به طور جدی و با قوت از اواخر ۲۰۱۹ با حرفای اسکورسیزی شروع شد که من دیگه تمایل ندارم وارد جزئیاتش بشم. ولی حرف آقای میلر رو خواهشاً تفسیر به مطلوب نکنید! میلر از سینمای مارول دفاع کرده. سینمای مارول اون دوره‌ موسوم به اینفینتی ساگا بجز سه چهارتا فیلم فیلر و ضعیفش واقعا هم جای دفاع داشت. اتفاق بزرگی در سینمای جهان بود. حالا شما اگه نپسندیدی، سلیقه بوده.
اقتباس و زندگی بخشی بصری به شخصیتی چون تانوس کار کمی نبود، همون‌طور اون تیم آپ و نبرد حماسی نیویورک تو سال ۲۰۱۲ کار کمی نبود.

من فکر میکنم منظور شما اینه که هالیوود اگر بد شده بخاطر هوش مصنوعی و این ضعف کیفی و کمی آثار در دهه ۲۰۲۰ نیست، بلکه ریشه در همون فیلم های مارول دهه ۲۰۱۰ هست. درست میگم؟
خب من موافق نیستم، بنظرم اینفینتی ساگای مارول پروژه بزرگی بود و اکثر طرفداران فیلم های ابرقهرمانی و کمیک بوکی رو راضی کرد و پایانش در اندگیم هرچند ایراداتی داشت ولی قابل قبول بود.
بعد از اون نه من واقعا سینمای مارول رو جدی دنبال کردم، نه چیزهایی که دیدم و شنیدم حاکی از واکنش های مثبت بود. صرفا دوسه مورد سریال موفق داشتند و تعدادی فیلم موفق که عمدتاً بر پایه فن سرویس و نوستالژی تونستن راضی کننده باشن، بجز دو مورد چهار شگفت‌انگیز و تاندربولتز در ۲۰۲۵ که کارای نسبتاً اورژینالی بودن که البته تاجایی که یادمه شما خوشت نیومد!

بعد چرا شما درمورد اون همه هزینه بیهوده دو فیلم آخر آقای اسکورسیزی چیزی نمیگید؟ کتک کاری های رابرت دنیرو در آیریشمن توهین به شعور نبود؟ شخصیت زن اصلی بی خاصیت قاتلان مون نبود؟!
ما در دهه جاری اصلا فیلم های ابرقهرمانی موفق در حد دهه قبل نداشتیم. کلا دو تا فیلم توی این شش سال بیش از یک میلیارد دلار فروش کردن درحالی که تو دهه ۲۰۱۰ سالی دوتا فیلم ابرقهرمانی میلیاردی میشدن.
این چیزی که خوب یا بد الان محبوبیت داره و می‌فروشه که تقصیر مارول و برادران روسو نیست. اسکورسیزی و کاپولا هم فیلم ساختند در این دهه… ریدلی اسکات هم ساخت. کسی مانعشون نبود جز کیفیت ضعیف آثار خودشون!

اینم بگم بعنوان نکته آخر (ببخشید زیاد شد)
سوال: یه آدمی که هرروز ورزش میکنه و رژیم میگیره و یه هیکل قشنگ برای خودش ساخته، با یه آدمی که هیچکدوم اون کارا رو نمیکنه و حتی شاید سیگار هم بکشه و فست فود و نوشابه هم بخوره، هردو ممکنه هفتاد سال عمر کنن و ممکنه هردو مریض بشن و مورد جراحی هم قرار بگیرن. کدوم با فیزیک تنش کار ارزشمند تری کرده؟
اختلاف من و شما اونجاست که شما می‌فرمایید که من اهمیت نمیدم طرف با بدنش چه کرده، بگو مثلا چقدر کتاب خونده؟!
به والله، به طبیعت، به انسانیت، به هرچیزی که بهش معتقدید قسم… من هیچوقت درمورد کتاب خواندن طرف صحبت نکردم! من فقط گفتم چرا با کتاب دارید میزنید تو سر و کله این بادی بیلدر بدبخت؟! میگی نگو بهش استاد! خب استاده در فیلد خودش… مگه استاد بودن فقط در انحصار دانشگاهی هاست؟!
بعد اصلا چرا این آدم براتون با اونی که زیباییش ترکیبی از جراحی زیبایی و ورزش و رژیمه، با یه نفر سومی که اصلا ورزش نکرده و فقط جراحی کرده، هیچ فرقی نداره و همشونو فحش میدین؟!
من بعد از دوازده سال حضور جدی در فضای مجازی، دیگه نمیتونم به شکل ساده تری تفاوت و تمایز امثال نولان و ویلنوو، با سینماگران مارول، با امثال مایکل بی و سازندگان سریع و خشن و دنیای ژوراسیک در سینمای جریان اصلی رو تمثیل کنم!
کل دعوام با فسیلبازان حتی آغاز نمیشد و نیاز به اونهمه حمله و واژه سازی نبود اگه فقط می‌فهمیدند که من اصلا هنوز درمورد فیلسوف شکم گنده دودی حرفی نزدم! من توی یه دنیای دیگه ای هستم و البته با دنیای اونها هم بیگانه نیستم و نظرات خودم رو دارم. اکثر آدم های نورمال دارند! ادعایی اما نداشتم تا وقتی که اونها اول ادعا کردند.
هوش مصنوعی اما هیچ کجای این بازی نقش اصلی نیست!

درمورد هوش مصنوعی بقول ترامپ «باید ببینیم چه میشود»!
اما اینکه شما صحبت هایی مطرح کردید که من برای اولین بار می‌بینم، مثلا اینکه مأموریت غیرممکن ۲ با اون اسلوموشن های بی جا، رومانس ضعیف، جان وویسم افراطی‌ای که بیشتر به بالیوودیسم تبدیل شد، سرقت های واضح از ماتریکس و تغییر لحن آشکار از فیلم جدی اول به یه فیلم رومانتیک لوس… اثر بدی نیست، کاملاً در تایید گفتمان منه که تفاوت سلیقه ها باید به رسمیت شناخته بشه و کمتر نسخه و استاندارد برای مخاطبان بپیچیم!
اما درمورد مجله ۲۴ حقیقت اینه که نه اون سرچشمه نیست، بلکه چشمه ای بود از گفتمان های سینمایی کسانی که حرفه‌ای پوشش میدادن، بعلاوه نظر بخشی از مخاطبان. من می‌تونستم از مجله دنیای تصویر آقای علی معلم و مجله فیلم هم کد های مشابه بیارم. اینها همه قبل از اینکه رسانه های پرینت از زندگی افراد تا حد زیادی حذف بشه جایگاهی داشتن و افراد مختلف با نظرات مختلفی درمورد سینما درشون فعالیت میکردن و مخاطبان فیدبک میدادن. الان البته تا آخرین باری که چند سال پیش چک کردم ظاهراً استقبال به قدری ضعیف بوده که انتشار نسخه پی دی اف هم کافی نبوده و یکیشون از ماه نامه تبدیل شد به دوماه نامه!
تانوس هم بیشتر از جوکر، شبیه به دیکتاتورهای ایدئولوگ بود. دنبال پیروزی از طریق هرج و مرج نبود. مثلاً موریارتی در سریال شرلوک بی بی سی رو می‌تونیم بگیم کپی آشکار از جوکر هست اما تانوس فرق داشت. تانوس هدف و ایدئولوژی مشخصی داشت و می‌خواست دنیا رو به خیال خودش نجات بده و اول بعنوان یه ابر جنگ سالار سال‌ها اقدام کرد، بعد زد کلا نصف هستی رو پاک کرد! تقلیلش نمیتونم بدیم بگیم چون شعار میداد پس بد بود. همه شعار می‌دن!
من یادمه یکسال تمام از ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ که اندگیم اومد، همه درموردش حرف میزدن و شده بود بزرگ ترین پدیده‌ فرهنگ پاپ و حتی از بازی تاج و تخت هم فراتر رفته بود. حتی ناسا طرح نجات آیرومن رو منتشر کرد! من اینهمه سال گذشته هنوز اون حد از سر و صدا و هیاهو و شوق و اشتیاق به اون وسعت برای یه پدیده سینمایی رو ندیدم که تکرار بشه.

ما یه معلمی داشتیم دوران راهنمایی، از اون آدمهای لوطی بود که بچه ها دوستش داشتن و مثلا می‌گفت چهارشنبه سوری ها ترقه بیارین تو مدرسه و زیر نظر خودم آتیش بازی کنیم.
بچه ها هم کپسولی و دینامیت و نارنجک دستی و همه چی می‌آوردن!
یه بار درمورد اینکه چرا بعضی معلم های دیگه می‌گفتن چیه این مسخره بازی ها و سر و صدا ها، گفت که: وقتی خودت بخشی از یه چیزی نباشی، نگرشت نسبت بهش منفیه.
حالا شما هم چون جزو اون جریان نبودی، نسبت بهش بی تفاوتی. ولی انکار ناپذیره. در ایران فقط صفحه اندگیم تو سایت دیبامووی توش کامنت که میذاشتی، دو دقیقه بعد کامنتت می‌رفت صفحه بعد چون حجم نظرات هرروز خیلی بالا بود! تا آخر تابستان هم همین وضعیت بود و فقط وقتی واقعا تموم شد که سال ۹۸ به نفع نماوا و فیلمو، سایت های دانلود فیلم رو زدن.

محفل هم فقط محفل ققنوس و منقل فسیلبازان 😁

بازی تاج و تخت هم آره انصافا ولی وقتی درحال پخش بود. من یادمه حدود یکی دوماه بعد از اتمام فصل ۸ دیگه کسی اسمشو نمی آورد مگه اینکه بخواد به افتضاح اون فصل اشاره بکنه! سریال برای خیلی ها زیر سوال رفت چون نظرات یه عده بولد شد که از فصل ۵ و ۶ (که زمان خودشون جز یکی دوتا قسمت پر حاشیه خیلی موفق بودند) هشدار میدادن که سریال از کتاب جلو زده و داره بی راهه میره.
اکثر طرفدارانش رو خیلی سریع از دست داد و رتبه IMDb هم اومد پایین.
صرفاً وقتی دوباره سر زبان‌ها افتاد که سریال خاندان اژدها پخش شد و چون فصل اول کار خوبی بود، عده ای از افراد مطرح تو رسانه ها اشاره کردن که یاد لذت اون دوران طلایی فصل های ابتدایی بازی تاج و تخت افتادن. که اونم البته در حد گذشته نبود واقعا و فصل دومش هم بسیار ضعیف عمل کرد و تو دهه ۲۰۲۰ سریال هایی بودند که حداقل برای مدتی به پدیده های فرهنگی بزرگتر تبدیل شدند مثل اسکویید گیم و آرکین و The last of us و جداسازی و…

مارول هنوز طرفدارانش دارن اینفینتی ساگا رو برای زدن این دوران جدید مطرح و مقایسه میکنن.
ما ولی کلا تو این شش سال پدیده های فرهنگی بزرگ و ماندگار در مقایسه با دهه های قبل نداشتیم.
دیگه ارباب حلقه ها و هری پاتر و بتمن نولان و بازی تاج و تخت و اونجرزی نبوده. دنیای واقعی اینقدر عجیب شده که کسی وقت برای این چیزا نداره! نهایتاً هر چیزی یه چندماه میشه نقل محافل. بعد دیگه فقط طرفدارانش درموردش حرف می‌زنن مثل مارول.
مثلاً سریال دکستر اونطوری که من فهمیدم یه کامبک بزرگ کرده با این فصل اخیر ولی پوشش رسانه‌ای گسترده بود؟ نه. الان تنها چیزی که درمورد دکستر گسترده هست این میم گروهبان دوکس هستش!