مریل استریپ در گفتوگویی تازه، به روندی در سینمای امروز اشاره کرده که به باور او، باعث سادهسازی شخصیتها و کاهش پیچیدگی در روایت شده است؛ روندی که او از آن با تعبیر «مارولسازی» یاد میکند. این بازیگر باسابقه معتقد است بسیاری از آثار پرهزینه معاصر، برای جلب مخاطب گستردهتر و فروش بیشتر، به فرمولی تکیه میکنند که در آن مرز میان خیر و شر بیش از حد روشن و شخصیتها بیش از اندازه تکبعدی میشوند.
استریپ که این روزها همزمان با اکران The Devil Wears Prada 2 دوباره در مرکز توجه رسانهها قرار گرفته، در مصاحبهای با Hits Radio درباره فضای غالب سینمای جریان اصلی صحبت کرد. او توضیح داد که ترجیح میدهد در فیلمها با شخصیتهایی روبهرو شود که از نظر اخلاقی و احساسی، لایهدارتر و واقعیتر باشند؛ نه کاراکترهایی که فقط برای ایفای نقش «قهرمان» یا «شرور» طراحی شدهاند.
به گفته او، یکی از مشکلات فیلمهای امروزی این است که بیش از گذشته به سمت الگوهای مشخص و قابلپیشبینی حرکت کردهاند؛ الگویی که در آن معمولاً یک جبهه کاملاً خوب و یک جبهه کاملاً بد وجود دارد. استریپ این مدل را خستهکننده توصیف میکند و باور دارد آنچه زندگی را جذاب میکند، دقیقاً همان تناقضها، ضعفها و ابهامهای انسانی است؛ جایی که قهرمانان همیشه بینقص نیستند و ضدقهرمانها نیز میتوانند ویژگیهایی قابلفهم یا حتی دلنشین داشته باشند.
او در این باره میگوید امروز نوعی تمایل در سینما شکل گرفته که همهچیز را به قالبی شبیه محصولات مارول نزدیک کند؛ جایی که مرزبندیهای اخلاقی بیش از اندازه تمیز و مستقیماند. از نگاه استریپ، جهان واقعی چنین ساختاری ندارد و همین بینظمی و پیچیدگی است که به انسانها و در نتیجه به شخصیتهای سینمایی، جذابیت میبخشد.
اظهارات او در شرایطی مطرح میشود که اگرچه دنیای سینمایی مارول در سالهای اخیر دیگر همان قدرت بلامنازع دهه گذشته را ندارد، اما نفوذ فرمولهای روایی و تجاری آن همچنان در بخش بزرگی از سینمای بدنه دیده میشود. حتی آثاری که مستقیماً به این استودیو تعلق ندارند، در طراحی جهان داستانی، شوخیها، قهرمانپردازی و ساختار تقابلها، از مدل تثبیتشده فیلمهای ابرقهرمانی الهام میگیرند.
با این حال، نگاه به فیلمهای مارول در میان فیلمسازان و چهرههای معتبر سینما یکدست نیست. در حالی که برخی از بازیگران و کارگردانان از غلبه این الگو بر پرده سینما انتقاد کردهاند، گروهی دیگر از نقش این فیلمها در حفظ مخاطب سالنهای سینما دفاع میکنند. پل توماس اندرسون، فیلمساز برنده اسکار، پیشتر در گفتوگو با Variety یادآور شده بود که اگر هدف، بازگرداندن تماشاگران به سینما باشد، آثاری مانند Spider-Man دقیقاً همان فیلمهایی هستند که چنین کاری انجام میدهند.
چی میگه این زبون بسته
کاملا داره اشتباه میکنه. مارول اون پیچیدگی مد نظر این خانم رو از سینما نگرفت، اتفاقا دنیای سینمایی مارول با آیرونمن شروع کرد که تونی استارک درش بخشی از همون ترند بسیار موفق در نوشتن و پردازش پروتاگونیست ها و آنتاگونیستهای سینمایی و تلویزیونی بود که از اواسط دهه ۲۰۰۰ شروع شد و تا اواخر دهه ۲۰۱۰ هم برقرار بود که عملاً با یه نقل قول از سریال شرلوک میشه بهش گفت “باهوش بودن، سکسی بودن جدیده”
چیزی که باعث پایان اون پدیده شد و منجر به احمقانه تر شدن سطح کیفی در نویسندگی شد در حقیقت این بود که بخشی از مخاطبان ضد هالیوود قیام کردند!
هالیوود در نتیجه موفقیت اون ترند این اعتماد به نفس رو پیدا کرد که به اون ترند رنگ و بوی اجتماعی بده و زنان و رنگین پوستانی که زیاد هم از نظر استاندارد های زیبایی مورد پسند نبودند رو بندازه جلو و بگه حالا برای هوش اینا هورا بکشید و البته قدرتشون. منتها بخش قابل توجهی از مخاطبان نپذیرفتند و گفتند هالیوود داره پروپاگاندا به خورد مخاطب میده (انگار قبلا نمیداد) و باید تحریم بشه و یه فاز نوستالژی گرایی مبتذلی هم در گفتمانشون بود که میگفتن که قبلاً همه چی بهتر بود چون همهچی ساده تر بود و الان این روشنفکرا مسائل رو پیچیده و ووک کردند! بخش نویسندگی در هالیوود هم انصافا در این ترند واقعا موفق نبود و کیفیت آثار خیلی اوقات ضعیف بود.
بنابراین فارغ از اینکه همه چقدر دوست دارن تو سر مارول بزنند، کل هالیوود از جمله مارول به این دلیل تو بحث نویسندگی افت کردند چون دارن به خواسته های اون گروه تن میدن و واسه همینه که اکثر فیلمهای پرفروش و سریال های پربازدید دهه حاضر خیلی تو منطق روایی فاقد پیچیدگی شدند و با مخاطب مثل یه احمق رفتار میکنند و نوستالژی زدگی و فن سرویس و یجور رفتار سیف و اجتناب از ریسک های داستانی هم به شدت درشون دیده میشه چون از طغیان مخاطب و آسیب به برند میترسند.
به بیان دیگه سینما رو مارول خراب نکرد، سینما رو مخاطبان خراب کردند!
خانم استریپ اسمش در فهرست واینستن هست.
بی حیا خجالتم نمی کشه با این سنش ادای طرفداری از فمنیست هم میکنه
الانم بخاطر پشت پرش توی جبهه دموکراتاست که پررنگ نمی کنن اسم کثیفشو تو فهرست واینستن.
بی شرافت چند ساله هیچ خبری ازت نیست هیچ غلطی هم نکردی
آقا مگه نمیگین مارول سینما رو داغون کرده
خب چهار تا فیلم خوب بسازین که بفهمیم به فکر سینمایید.
اوانجلین لیلی که از دور خارج شده اومده به مارول پریده اینم از رفیق واینستین کثیف.
لامصبا هیچکدومتون چهار تا فیلم درست درمون نساختید این چند سال اون از کاپولا اون از اسکورسیزی .
کسانی هم که دارن نجاتش میدن سینما رو طرف شما نیستن
شواهدی وجود داره که همین مریل استریپ ظاهراً فمنیست در تجاوزهای هاروی واینستین به زنان همدستی داشته!
مارول با وجود تمام ضغف هاش هنوز سینمای بسیار آبرومندتری نسبت به حلقه دور و وری های این عجوزه جنایتکار هستش.
در اکثر فیلمهای قدیمی هالیوود هم جایگاه خیر و شر مشخصه، آیا همین باعث میشه بد باشن؟ بگذریم که خودش در ظاهر تفکری رو نمایندگی میکنه که میگه همه مردان کثیف هستند مگر خلافش ثابت بشه و در واقعیت هم برای اون واینستین منحرف اونطوری خودشیرینی میکرده!
من تا حالا یه فیلم هم از مریل استریپ ندیدم و کلا از بازیگر های چپ و راست افراطی و پر حاشیه خوشم نمیاد
چه ایرانی چه خارجی
به نظرتون فیلماش اونقدر ارزش داره که بشه از شخصیت واقعیش صرف نظر کرد و از بازی هایی که انجام داده لذت برد؟
مارول شروع خوبی داشت اما به لودگی افتاد مدتی باید از تولید دست نگه داره و با یه تجدید قوا برگرده بزنه تو دهن پیر پاتالای سینما
مارول همین الان با سریال Daredevil born again که کیفیت فصل دومش مشابه سری قبلیه داره بسیار عالی عمل میکنه و همون یه سریال تمام اراجیف مریل استریپ و امثال اون رو نقض میکنه
یه جواب مناسب و تودهنی خوب به اون یارو
ایرانین سایکو
که نمی دونم راسه یا دروغه تو قالبای دیگه
سایدشو عوض کرده
خوب این مریل استریپر چپول مپول زد تو دهنت
پیشنهاد می کنم اگه اومد در موردش حرف بزنی نه وقتی نیستش،و اصلن گمان نکنم به قول تو سایدشو عوض کرده باشه
پشت سر یعنی چی😂 داره می بینه
جای عمومیه