رابرت داونی جونیور، بازیگر برنده اسکار برای فیلم «اوپنهایمر»، در گفتوگویی تازه دیدگاه تندی درباره این تصور مطرح کرده که اینفلوئنسرهای شبکههای اجتماعی میتوانند به ستارههای آینده سینما تبدیل شوند.
بازیگر نقش مرد آهنی در پادکست «Conversations for our Daughters» گفت این ادعا که اینفلوئنسرها «ستارگان آینده» خواهند بود، از نظر او «مزخرف محض» است.
داونی جونیور در این گفتوگو توضیح داد که در دوران فعلی، افراد میتوانند تنها با گرفتن دوربین مقابل خودشان به چهرهای مشهور تبدیل شوند. با این حال، او تأکید کرد که این پدیده را الزاماً منفی نمیبیند، بلکه آن را نشانهای از پیچیدهتر شدن مسئله فردگرایی در عصر شبکههای اجتماعی میداند.
او گفت:
«این روزها مردم میتوانند سلبریتی شوند بیآنکه کاری بیش از گرفتن دوربین در مقابل خودشان کرده باشند. این پدیده را منفی نمیدانم. بیشتر آن را به عنوان پدیدهای میبینم که چالش فردگرایی را دشوارتر میکند.»
داونی جونیور در ادامه ابراز امیدواری کرد نسل جوان، بهویژه جوانان آمریکایی، مسیرهایی فراتر از شهرت اینترنتی را دنبال کنند؛ مسیرهایی مانند خلق کردن، ساختن، آموزش دیدن و کسب دانش.
او اضافه کرد:
«امیدوارم جوانان بگویند: بله، اما این کار را دوست ندارم. میخواهم کار دیگری بکنم، میخواهم چیزی خلق کنم، میخواهم چیزی بسازم، میخواهم آموزش ببینم و اطلاعات بیشتری کسب کنم. وقتی میشنوم مردم میگویند اینفلوئنسرها ستارگان آینده سینما خواهند بود، میگویم: نمیدانم در چه دنیایی زندگی میکنید، اما به نظر من این مزخرف محض است.»
با وجود این انتقادها، داونی جونیور خود یکی از چهرههای بسیار پرمخاطب در شبکههای اجتماعی است و در اینستاگرام بیش از ۵۸ میلیون دنبالکننده دارد. با این حال، شهرت جهانی او نه از مسیر اینفلوئنسری، بلکه از بازیگری در فیلمهای بزرگ سینمایی، بهویژه آثار دنیای سینمایی مارول و فیلمهایی مانند «اوپنهایمر» به دست آمده است.
این بازیگر قرار است بار دیگر به دنیای مارول بازگردد؛ اما این بار نه در نقش تونی استارک/مرد آهنی، بلکه در قالب شخصیت شرور دکتر دوم در فیلم «انتقامجویان: محشر» ظاهر خواهد شد.
داونی جونیور در بخش دیگری از گفتوگو به تجربه شخصی خود با فرزندش اشاره کرد و گفت پسر ۱۴ سالهاش نیز به نوعی با فضای اینفلوئنسری درگیر شده است. او با لحنی کنایهآمیز توضیح داد:
«خودش را گرفتار اینفلوئنسری کرده و تا بخواهی به خودت بیایی میگوید: اگر از ویدیو گیم بازی کردن من خوشت میآید، دوست داری برایم دونیت ارسال کنی؟»
او این وضعیت را به نوعی «مذهب» تشبیه کرد و گفت اینفلوئنسرهای امروزی تا حدی شبیه واعظان دورهگرد عصر اطلاعات شدهاند. با این حال، داونی جونیور تأکید کرد که نمیخواهد همه اینفلوئنسرها را یکسان قضاوت کند.
او توضیح داد که هنگام تبلیغ فیلمها با شماری از اینفلوئنسرها دیدار داشته و بسیاری از آنها را افرادی فروتن، آگاه و جذاب یافته است. به گفته او، با وجود نگرانیهایی که نسبت به فرهنگ اینفلوئنسری دارد، این حوزه همچنان فضایی تازه و در حال تغییر است و نمیتوان آن را بهسادگی و بهطور کامل داوری کرد.
رابرت حق گو
تشبیه به واعظان دورهگرد اون دسته از اینفلوئنسر ها رو کاملاً قبول دارم.
کلیت بحث اما یجور تضاد سنت قدیم و جدید هستش. اتفاقا مدافعان شهرت از طریق شبکه های اجتماعی میگن که الان پنجره برای نمایش استعداد فوقالعاده بیشتر شده و دیگه برای منتشر کردن یه موزیک و کتاب و غیره لازم نیست حتماً دم یه مشت تهیه کننده و ناشر و… رو ببینی و اونا نظرشون رو بهت تحمیل کنن و حتی ازت سواستفاده کنن. خودت مستقل کار میکنی و بازار خودت رو پیدا میکنی و بعد اونها میان سمتت.
در ده پونزده سال اخیر هم موارد زیادی اینجوری اتفاق افتاد و طرفداران این نوع رسانه با اشاره به همین موفقیت ها میگفتن که دوران رسانه های سنتی دیگه به سر رسیده.
اما یه مشکلی که وجود داره اینه که همیشه آدمهای بااستعداد از این قضیه سود نمیبرن و چون برای مثال بشریت در عصر دیجیتال دچار یک نوع تنهایی شده، خیلی وقت ها همین که یه دختر نسبتاً خوشگل یه دوربین بذاره جلوی خودش و کارهای خیلی معمولی و روتین انجام بده، همون میشه یه محتوایی که خیلی ها حاضرن تماشا کنن و حتی پول براش دونیت کنن! و این یه سطح توقع خیلی پایین و بدی در هردو طرف ایجاد میکنه.
یه نکته هم که اون زمان که نت وصل بود متوجهش شدم این بود که ظاهراً اختلاف افتاده بین همین اینفلوئنسرهای معروف با کسانی که از طریق هوش مصنوعی تولید محتوا میکنن و به خودشون میگن AI artist و گروه اول اینها رو اصلا به رسمیت نمیشناخت و یجور دعوای سنت قدیم و جدید هم اونجا شکل گرفته بود!
درست گفته استفاده از اینفلوئنسرها در سینما اکثرا جواب نداده همون به درد تبلیغ میخورند واسه یه مشت ابله مثله خودشون