مدونا در مراسم افتتاحیه «Confessions II – The Film» در نیویورک، باز هم با همان لحن صریح همیشگیاش به فرهنگ وابستگی به موبایل تاخت و از مخاطبان خواست بهجای ثبت لحظهها، واقعاً آنها را زندگی کنند.
این مراسم جمعهشب در سالن Beacon Theatre در آپر وست ساید منهتن برگزار شد. مدونا پس از نمایش فیلم، در یک جلسه پرسش و پاسخ کنار دیوید تورو و سالومون چیس حاضر شد. اجرای برنامه هم در آخرین لحظه از جیمی فالن به اندرسون کوپر رسید.
بحث زمانی جدیتر شد که کوپر به رفتار امروزی تماشاگران اشاره کرد؛ اینکه همه حاضران مجبور شده بودند موبایلهایشان را داخل کیفهای مخصوص بگذارند و تا پایان برنامه به آنها دسترسی نداشته باشند.
مدونا در واکنش گفت مردم امروز دچار نوعی میل دائمی به ثبت همهچیز شدهاند؛ عادتی که به گفته او شکل تجربه کردن دنیا را عوض کرده است. او تأکید کرد شاید این واقعیت عصر جدید باشد، اما خودش هنوز همان نگاه قبلی را دارد:
«من به دنیا آمدهام تا عملکننده باشم، نه تماشاگر.»
او برای توضیح حرفش به تجربه حضورش در کوچلا اشاره کرد؛ جایی که با سابرینا کارپنتر همکاری داشت. مدونا گفت با وجود لذتی که از آن اجرا برده، چیزی که بیشتر از همه در ذهنش مانده این است که بهجای صورت آدمها، فقط صفحههای روشن موبایل را میدیده است.
به گفته او، رقص و موسیقی فقط سرگرمی نیستند، بلکه نوعی تجربه عمیق و جمعیاند؛ چیزی شبیه یک پیوند قبیلهای که آدمها را به هم و به جهان وصل میکند. اما این ارتباط، وقتی همه درگیر فیلم گرفتن باشند، از بین میرود.
مدونا در پایان، وقتی از او خواسته شد حرف آخرش را بزند، بدون مکث پاسخ داد:
«گوشیهای موبایل لعنتیتان را کنار بگذارید و ارتباط برقرار کنید.»
فیلم «Confessions II – The Film» از ۸ ژوئن در یوتیوب منتشر میشود و آلبوم جدید مدونا با عنوان «Confessions II» هم از ۳ ژوئیه در دسترس خواهد بود.
همچنین پیشتر اعلام شده بود که مدونا قرار است در اجرای بین دو نیمه فینال جام جهانی ۲۰۲۶ که ۱۹ ژوئیه در ورزشگاه متلایف نیوجرسی برگزار میشود، روی صحنه برود.
از وقتی من نادر یا ممد جوادو رسوا کردم دیگه جرات نداره بیاد
این درسیه برا همه کسایی که بخوان علیه ملت ایران حرف بزنن
این فرد یعنی نادر یا ممد جواد بارها رسوا شده و من این بار بیشتر رسواش کردم
که قبلا عجب هم رسواش کرده بود
حالا بیاد دیگه ابرو نداره چون من رسواش کردم این نادر یا ممد جوادو
هر چند روز بیا کامنت بذار بخندیم
نمیدونم چرا با موزیک مدونا هیچوقت ارتباط برقرار نکردم. شاید کلا دوسه تا ترک باشه ازش که واقعا دوست دارم.
این البته درمورد بیشتر پاپ استار ها برام صدق میکنه. مثلا همین سابرینا کارپنتر که اسمش اومد؛ آهنگ های معروفش رو گوش کردم و نمیدونم دقیقا چرا یه عده بهش میگن ناجی موزیک پاپ. صرفاً یه دختر پاپ استار خوش بر و روی دیگست.
با بیلی آیلیش و چارلی XCX و آریانا گرانده هم ارتباط برقرار نمیکنم.
البته دو نفر استثنا که تو چند سال اخیر از طریق این یوتیوبر کچل آمریکاییه (آنتونی فانتانو) باهاشون آشنا شدم استثنا هستن: اولی جسی ور که اون آلبوم what’s your pleasure ازش رو واقعا دوست داشتم. آلبوم بعدش هم بد نبود.
اونیکی هم کارولین پولاچک که اون آلبوم Desire, i want to turn into you ازش عجیب خوب بود.
دیوید کاشنر،هازیر و ردیو هد روهم امتحان کن
لطفاً خبر های سینمایی بیشتر کار کنید
اسمال این کارای شخمی مثه خودتو نکن یعنی یه کاربر دیگه ایی،همه می شناسنت با اسمه اصلیت بیا حداقل یه بار تو زندگیت ادم باش
اصلاح غلط املایی در کامنت قبل: غر میزدم، نه قر میزدم!
من یه چیزی میخوام بگم چندان مرتبط نیست و البته کاملاً نامرتبط هم نیست و امیدوارم بعنوان دفاع از قطع اینترنت برداشت نشه؛ اینترنت حق همه شهروندان هست و لعنت به هرکسی که بخواد اون رو از مردم بگیره و نحوه استفاده یا عدم استفاده ازش هم کاملاً به عهده کاربران هست نه دولت.
اما حقیقتش در سه ماه قطعی اینترنت اگر دلم برای یک چیز اصلا تنگ نشد، این محتوا و ویدئو های مرتبط با جنگ فرهنگی بود که الگوریتم های یوتیوب و غیره بزور میکنن تو پاچه آدم!
مخصوصا وقتی کانال های فارسی زبان میذارن، حالا خارجی بود یه چیزی.
بابا مرد حسابی… تو این مملکت با این اوضاع، من معلوم نیست دوماه دیگه اصلا زنده باشم، بعد شماها برمیدارید برای من از ووکیسم در تریلر خدای جنگ و زشت بودن صورت دبرا آن ول و احتمال فمنیستی بودن رزیدنت ایول جدید میگید؟! بابا بسه تورو سگ! بخدا درآمد با ساختن محتوای ارزشمندتر هم میشه داشت. یجوری هم از ووکیسم بعنوان یه توطئه جهانی که باید باهاش مقابله کرد حرف میزنن انگار که مثلاً نخریدن اکانت ظرفیت ۳ی اجاره ای ۱۵ روزه فلان گیم (که ممکنه روز سومش نت رو قطع کنن و غیرقابل استفاده بشه) توسط من در ایران قراره باهاش مقابله کنه!!!
از دیروز داشتم جاهای مختلف درمورد این مسئله قر میزدم، گفتم اینجا هم بگم.
این آدمهای سیاست زده انگار وایسادن ببینن ما از چی خوشمون میاد تا بیان یه انگشتی توش بکنن!
یک زمانی من کنسرت سیروان و داداشش رفتم،همه عین اسگولا موبایل دسشون بود با هزار زحمت داشتن فیلممیگرفتن،خود سیروان وسطای اجرا گفت این کنسرت داره ضبط میشه بعد برید تو خونه ببیند،فعلن بیان حالشو ببرید
این مختص مردمهمه دنیا شده،کلن هزاره سوم از هر نظر ابلهانس
به یاد آوردن از ذهن انگار برای مردم سخته، نیاز به اون ویدیوی بی کیفیت دارن تا اون روز رو چند سال بعد یادشون بیاد. چیز جدیدی هم نیست، سی چهل سال پیش که هندی کم اومد هم بعضی مردم از عادی ترین چیزهاشون فیلم میگرفتن.
در رابطه با هزاره سوم البته موافقم، خودم میگم کاش دهه پنجاه میلادی تو آمریکا متولد شده بودم، تو نوجوانی میرفتم هیپی میشدم و خودم رو میبستم به روان گردان! موزیک اون موقع هم خیلی بهتر بود و خبری از این ادا و اطوار های نسل زد هم نبود. تو سی چهل سالگی سر و سامون میگرفتم، موقعی که تکنولوژی پیشرفت کرد و همه ابزارهای سرگرمی درست درمون وارد خونه ها شد هم بازنشسته و خونه نشین میشدم و لذتشو میبردم، نه که تو اوج جوونی بخوام برای فرار از واقعیت فقط باهاشون ور برم، و این روزهای مزخرف ۲۰۲۶ هم آخرین روز های عمرم میبود بجای اینکه هنوز پنجاه سال طبیعی نامطمئن دیگه جلوم باشه!
👍