کری بارکر، کارگردان جوان فیلم غافلگیرکننده «Obsession»، معتقد است هالیوود باید هرچه زودتر یک واقعیت مهم را بپذیرد: نسل زد دیگر حوصله چندگانههای پرخرج اما کمرمق را ندارد و همچنان برای دیدن فیلمی خوب و تازه به سینما میرود.
بارکر این حرف را در شرایطی مطرح میکند که «دلبستگی» و همینطور «Backrooms» ساخته کین پارسونز، درست در دورهای به موفقیت رسیدهاند که بعضی از بزرگترین فرنچایزهای استودیویی با افت فروش و شکست تجاری مواجه شدهاند. نکته مهمتر این است که هر دو فیلمساز کارشان را از یوتیوب شروع کردهاند؛ مسیری که حالا برای برخی ناظران، نشانه شروع یک دوره تازه در هالیوود به نظر میرسد.
بارکر در گفتوگو با پادکست «Happy, Sad, Confused» گفت مهمترین درسی که میتوان از این اتفاق گرفت، این است که تماشاگران جوان هنوز برای یک فیلم اصیل و خوب به سالن سینما میآیند. او تأکید کرد مسئله فقط «مالکیت فکری» یا وابستگی به یک برند مشهور نیست، بلکه عطش مخاطب برای داستان خوب است.
او در توضیح این موضوع گفت بسیاری از مردم از فیلمهایی خسته شدهاند که شتابزده ساخته میشوند و حس تکرار دارند؛ آثاری که بیشتر شبیه محصولاتی از روی فرمولهای امتحانشدهاند تا فیلمهایی با هویت مستقل و انرژی واقعی.
بارکر ۲۶ ساله پس از موفقیت «دلبستگی» حالا خودش را برای ساخت یک پروژه اورجینال دیگر آماده میکند؛ فیلمی با عنوان «Anything But Ghosts» که قرار است با بازی خودش، کوپر تاملینسون، برایس دالاس هاوارد و آرون پل ساخته شود.
او در گفتوگویی دیگر با هالیوود ریپورتر نیز لحنش را حتی صریحتر کرد و گفت آرزو دارد استودیوها بالاخره بفهمند که مخاطبان از فیلمهای بیکیفیت خسته شدهاند و میخواهند فیلمهای خوب دوباره در مرکز توجه قرار بگیرند؛ آثاری که الزاماً بخشی از یک چندگانه عظیم نیستند، اما قصهای دارند که ارزش دیدن دارد.
بارکر البته در را به روی ادامه «دلبستگی» نبسته است. او میگوید برای «Obsession 2» یک ایده جذاب دارد، اما نمیخواهد با عجله سراغ آن برود؛ تصمیمی که بهنوعی با همان انتقادش از تولیدات شتابزده هالیوود همراستا است.
موفقیت فیلم اول هم به این احتیاط وزن بیشتری میدهد. «دلبستگی» با بودجهای فقط ۷۵۰ هزار دلاری ساخته شد، اما فروش آن در آمریکای شمالی از ۱۷۵.۶ میلیون دلار عبور کرده و فیلم را وارد فهرست ۱۰ فیلم پرفروش تاریخ ژانر وحشت کرده است؛ آماری که برای یک پروژه کمهزینه، تقریباً شگفتانگیز به نظر میرسد.
حرف اصلی بارکر ساده اما برای استودیوها هشداردهنده است: مخاطب جوان از برندهای تکراری فرار نکرده، از فیلم بد خسته شده است.
مشکل اصلی نسل زد بنظرمن اینه که آدم گاهی حس میکنه انگار همه چیز برای این نسل شوخیه. انگار نمیتونن بدون یه بیان نیش دار یا (اگه در فضای مجازی باشه) نمیتونن بدون استفاده از هزار جور میم و گیف و این داستان ها منظور خودشون رو برسونن.
مثلاً همین دیروز داشتم ویدیوی یه یوتیوبر انگلیسی کم سن و سال رو میدیدم که دو ساعت داشت خیلی با جزئیات فساد اپستین و ارتباطاتش با اسرائیل و سیاستمداران غربی رو توضیح میداد منتها لحن کاملاً طعنه آمیز و پر از جوک و ادیت و افکت های صوتی و هوش مصنوعی و پر از میم و کاملاً متناسب با فضای مجازی امروز بود.
خب همین جواب سوالتون رو میده که چرا همچین پرونده وحشتناکی باعث شورش نمیشه وقتی مردم جاهای دیگه و تو دوره های دیگه واسه کمتر از این انقلاب کردند، چوب تبدیلش کردید به جوک!
یا مثلاً در همین ایران هم در قضایای دی و هم در تجمعات بعد از جنگ دو تا عکس خیلی سر و صدا کرد از دوتا دختر نسل زد که سیگار روشن میکردن.
انگار پرزنتیشن و باحال مقابل دوربین بنظر رسیدن از همه چی برای اینا مهم تره و تنها چیز جدی همونه و البته تمام ابزارهای لازم هم در اختیارشونه.
یه داستان دیگه در مورد نسل زد همین که من وقتی شنیدم چیزی وجود داره به اسم انجیل نسل زد فکر کردم دارن شوخی میکنن ولی نه انگار جدا یه همچین چیزی هست!!!
این نسل زده که کیفیتش پایینه
یکی از تهوعات هزاره سوم،طبقه بندی های مزخرف و هندونه زیر بغل گذاشتناس،همیشه هر فردی در هر سنی هستش،افراد مسن تر از خودشو دگم و بی معلومات،و نسل بعد خودشو احمقو لوده و سطحی می دونه،در طول تاریخ همینطور بوده،کافیست نگاهی به ادبیات کلاسیک و حتی باستان بزنیم،همیشه این درگیری بین نسلها بوده،نمونش در ایلیاد ،اودسئوس نمادی از نسل قدیم و اکیلئوس نمادی از نسل جدیده.
حالا مد شده بگن نسل زی مثلن فلانن بهمانن،هیچ پخی نیستن،یا بهتره بگم نیستیم چون خودمم جزوشونم،یه مشت بدبخت که فقط بلده نق بزنه .
نسل زد کیلویی چند؟
الان دستاورد عملی نسل زد چی بوده؟یادتون نره انیشتین بیست سالش بود نسبیتو کشف کرد،چرچیل از جوونی رفت تو سیاست،امیر کبیر زیر سی سالش بود مقام گرفت و….
حالا جوون سی چهل ساله هنوز عجقم عجقم می کنه ادمحالش به هم می خوره
دختر پسرم نداره …
راست میگوید