با اکران فیلم Supergirl، به عنوان دومین فصل از دنیای بازسازیشدهی DC، این فرنچایز خیلی سریع دوباره به زمین سقوط کرد. همان ضربالمثل قدیمی دربارهی تغییرات صدق میکند: هرچه شنلها بیشتر عوض شوند، همانقدر هم شبیه یکدیگر باقی میمانند.
فیلم جدید سوپرگرل به کارگردانی «کریگ گیلسپی» که «میلی آلکاک» را در نقش اصلی دارد، یک فاجعهی تمامعیار نیست؛ بازیگر اصلی فیلم حضور قدرتمندی دارد و کارگردانی اثر نیز از استانداردهای لازم برخوردار است. اگر در ۱۵ سال گذشته با میلیونها فیلم ابرقهرمانی بمباران نشده بودیم، شاید فیلم سوپرگرل (Supergirl) اثر قابلقبولی به نظر میرسید.
اما واقعیت این است که ما در ۱۵ سال اخیر با انبوهی از این فیلمها بمباران شدهایم و فروش گیشهها نشان میدهد که مخاطبان به نقطهای رسیدهاند که حق دارند از این آثار انتظار «خاص و منحصربهفرد بودن» داشته باشند؛ چه در داستان، چه در سبک و چه در اکشن. حداقل یک ویژگی متمایز!
نکتهی ناامیدکننده اینجاست که سوپرگرل برخلاف شخصیت اصلیاش «کارا زور-ال» که یک شورشیِ باهدف و ساختارشکن است، فیلمی است که با تمام توان سعی میکند «معمولی» و همرنگ جماعت باشد تا در نهایت گم شود؛ درست مثل نوجوانی که در کافهتریا سعی میکند با تظاهر به خاص بودن، صرفاً جلب توجه کند.
کارا در ابتدای این فیلم، یک دخترِ اهل مهمانی است؛ یک مستِ دائمالخمر (درست مثل ثور در «انتقامجویان: پایان بازی») که تمام شب را به نوشیدن میگذراند و صبح با چاقویی در ران پا و در حالی که آب از دهانش جاری است، بیدار میشود. این کاراکتر Supergirl در سیارهای دور از «متروپلیس» به ولگردی مشغول است و برای جشن ۲۳ سالگیاش سنگ تمام میگذارد؛ اما در واقعیت، او فقط از زیر مسئولیتها فرار میکند و در حال پنهان شدن از گذشتهی دردناکش است؛ همان گذشتهای که والدینش او را پس از نابودی کریپتون توسط کریپتونایتهای کشنده، به زمین فرستادند. پسرعمویش سوپرمن که نگران اوست، التماس میکند به خانه برگردد و با لحنی لوس میگوید: «میترسم دیگر هرگز مردم خودت را پیدا نکنی.»
اما در عوض، کارا با «روثی» (ایو ریدلی) آشنا میشود؛ دختری ۱۳ ساله و توخالی که مادر و پدر اسلحهسازش توسط «کرم» (شرور داستان) کشته شدهاند. «ماتیاس اسخونارتس» در نقش این ضدقهرمانِ پانکراک، یک قاچاقچی انسانِ مبهم و بیرمق است که قیافهاش انگار ترکیبی از ولادیمیر پوتین بعد از یک شب زیادهروی در نوشیدن الکل و تعداد زیادی پیرسینگِ نامتعارف روی صورت است!
روثی که به شکلی غیرقابلدرک پخته رفتار میکند، از سوپرگرل میخواهد به او کمک کند تا «کرم» را بکشد. کارا که در ابتدا علاقهای ندارد، پس از آنکه «کرم» یک دارت سمی به سمت سگ محبوبش «کریپتو» پرتاب میکند، وارد ماجرا میشود. سگ بیچاره تنها سه روز برای زنده ماندن وقت دارد و کارا باید پادزهر را پیدا کند.
کارا در طول مسیر با شخصیتهای عجیبی روبرو میشود. شخصیتهای فرعیِ کلیشهای مثل «لوبو» (جیسون موموآ که دقیقاً همان بازی همیشگیاش را ارائه میدهد)، یک اراذل موتورسوار با صورت نقاشی شده و یک میمون فضایی که در اتوبوس فضایی کار میکند (با صدای ست روگن). مقایسهی این فیلم با «مد مکس» و «نگهبانان کهکشان» غیرقابلاجتناب است و البته که این مقایسهها کاملاً بجاست.
تنها بازیِ قابلتحمل فیلم، متعلق به آلکاک است. شخصیت او که ترکیبی از لجبازی و دوستداشتنی بودن است، در میان این مسیرِ پیشبینیپذیر، مثل همان خورشید زردرنگی که به Supergirl قدرت میدهد، میدرخشد. اما آنچه آلکاک با استعداد طبیعیاش نمیتواند نجات دهد، سکانسهای اکشنِ سرسری و بیروح فیلم است.
اکشنِ فیلمِ گیلسپی به سبکی طراحی شده که شاید روزی نو و جذاب بود، اما حالا تکراری و آزاردهنده شده است. بارها و بارها، سوپرگرل به تنهایی لشکری از دشمنان را تار و مار میکند، در حالی که در پسزمینه یک آهنگ راکِ بیربط پخش میشود. «نگهبانان کهکشان» و «ددپول» بارها از این تکنیک استفاده کردهاند و این تنها یکی از دلایلی است که Supergirl شبیه به یک کپیِ دستدوم به نظر میرسد. در یکی از سکانسهای نبرد، آهنگ پرانرژی «The Middle» از گروه «Jimmy Eat World» پخش میشود که عملاً با فضای صحنه هیچ سنخیتی ندارد.
مطمئنم «جیمز گان» و «پیتر سفرن»، رؤسای جدید DC که قطعاً فشار سنگینی را روی شانههای خود حس میکنند، مدام همین آهنگ را برای دلداری خودشان زمزمه میکنند:
«همه چیز، همهچیز درست میشه! همه چیز، همهچیز روبهراه میشه، روبهراه!»
نمره: 5/10
نیویورک پست
ساشا کال سوپرگرل آندرریتدی بود و در فیلم فلش خوب ظاهر شد. نظر من رو در این مورد نمیتونید عوض کنید!
هالیوود تا نسخه ی ماده هر ابرقهرمانی رو نسازه ول کن نیست
من با این اسم همیشه کامنت میذارم اسمتو عوض کن
فیلم دختر برتر را باید بر مبنای دختران ایران و افغانستان بسازند.
یک مثلا مرد چقدر میتواند احمق باشد که به جای جنگ و دعوا با قوی ها برود سراغ دختران بیدفاع و به اسم دین و خدا به آنها امر و نهی کند؟!؟!
اینجا ایرانه افغانستان از کجات در اومد🤮
اگه بازیگر اصلی یعنی بازیگر نقش سوپرگرل همون ملیسا بنویست که تو سریالش بود میموند، شاید فیلم بهتر میشد، نظر من اینه چون خانم ملیسا خیلی خوب میتونه تو نقش سوپرگرل فرو بره، هرچند فکر کنم بعد از سریال سوپرگرل دیگه سمت فیلم و سریال های ابرقهرمانی نرفت
سه تا هنرپیشه هستند که من حالم از بازیشون به هم می خوره،یکی ف.ح که انگار شرش از ایران کم شدجنا اورتگا و میلی آلکاک،نقطه اشتراکشونم یه غرور کاذب در لبها و حماقت گوسفندی در چشمهاشونه و یه حسه من خیلی خوشگل وخوبمه کاذب
درد و بلای هنری کویل و خانم نگار جواهریان ،امیلی کلارک ،جسیکا چستین و جسی باکلی بخوره تو سر اینا.
درسته که این فیلم امروز قرار بود اکران بشه و من و حتی خیلی های دیگه هنوز این فیلم رو ندیدن ولی با توجه به کارنامه دیزنی مخصوصا تو این چهار سال اخیر فکر نمیکنم که فیلم چندان خوبی باشه حتی میتونه نقاط ضعف بالایی داشته باشه درسته هیجان انگیز و حتی پیشگام هستش توی این سبک و این فرنچایز جدید ولی بازم مطمئن هستم که یک شاهکار به تمام معنا نمیتونه باشه حتی با وجود شخصیت هایی مثل لوبو که برای بسیاری از مخاطبان فیلم های DC زیاد آشنا نیست ولی اینکه توی یک همچین فیلم سینمایی حضور داره خودش میتونه یک معرفی برای مخاطبین باشه البته اگه فیلم فیلمنامه و خط داستانی خیلی خوبی داشته باشه. یکی از این نقاط ضعفی که گفتم میتونه ظاهر و عملکرد ضعیف لوبو نسبت به دنیای کمیک باشه که توی تریلر های رسمی میتونیم ببینیم. در ضمن واقعا برام عجیبه که DC با این همه قدمت، سابقه، پتانسیل بالا و دارا بودن مخاطبان قدیمی حتی اون هایی که فقط به خاطر شخصیت های کلیدی جذب دنیای توسعه یافته دیسی یا همون فرنچایز DC Universe شدن؛ به همچین فیلم های ضعیف و سطحی بسازه. حتی نقد های فیلم سوپرمن ۲۰۲۵ که تابستون پارسال اکران شد؛ اون هم بر اساس معرفی و نقد های مختلف فیلم توسط منتقدانی که این فیلم رو دید از رسمی ترین تا منتقدان مبتدی حتی توسط سایت های اینترنتی، مثلاً از سایت های برتر تو این زمینه در خود ایران هم نگذریم؛ میگفتن که این فیلم یک فیلم سطحی و نه چندان موفق با خط داستانی ضعیف هستش که باعث میشه حتی مخاطب پایان فیلم با اتفاقا کلیدی توی فیلم رو حدس بزنه و عملا در ابتدا و مخصوصا وسط فیلم مخاطب میتونه بفهمه که داستان فیلم قراره چطوری پیش بره. این یعنی اسپویل با او دادن داستان. با این وجود باز هم دیسی عملکرد ضعیفی داشته حتی نسبت به فیلم های ساخته شده سال های قبلی مثل فیلم های مرد پولادین ۲۰۱۳، طلوع عدالت بتمن در برابر سوپرمن ۲۰۱۶ و واندروومن ۲۰۱۷ که این یکی چهارمین فیلم از فرنچایز دیسی کامیکس هستش. حتی فیلم بتگرل هم که در حال ساخت بود و قرار بوده اکران جهانی بشه ولی با این وجود لغو شد و درست چهار سال پیش بود که تولید اون متوقف شد یعنی به عبارت دیگه کنار گذاشته شد اول اینکه میخواستن پروژه های دیسی در مقیاسی پر فروش باشند. چون برای بودجه Batgirl برای نمایش خانگی در HBO Max در نظر گرفته شده بود، نه برای اکران بزرگ جهانی در سینماها. حتی ممکنه که این تصمیم استدیو به خاطر پیش بینی و ترس از عملکرد این فیلم باشه از نقد هایی که بعد از دیدن فیلم شروع میشن تا تاثیر گذاری کم تا احتمال فروش کم و شکست در گیشه. امیدوارم که در آینده دیسی یونیورس فیلم های خیلی بهتری بسازه. فیلم هایی که از تمام شاهکار های که تا به امروز ساخته هم امیدوار کننده و بهتر باشند.
ضد زن بودن در مووی مگ بسیار زیرپوستی اما تاثیر گذار هست. لطفا کوتاه بیاید
خیلی از دوستان هم ضد عقل بودن توی حرفاشون مشهوده! این بندگان خدا فقط از نیویورک پست کپی کردن…