ولورانت چیست؟ نقد و بررسی بازی Valorant

در چند سال اخیر کمتر بازی آنلاینی توانسته به اندازه ولورانت در میان علاقه‌مندان بازی‌های رقابتی سر و صدا به پا کند. بازی Valorant در زمانی عرضه شد که بازار شوترهای تاکتیکی سال‌ها تحت سلطه چند عنوان شناخته‌شده قرار داشت و بسیاری تصور می‌کردند دیگر جایی برای یک رقیب تازه وجود ندارد. اما ولورانت تنها چند هفته پس از انتشار ثابت کرد که می‌تواند میلیون‌ها بازیکن را به سمت خود جذب کند و حتی بخشی از بازیکنان قدیمی عناوین بزرگی مانند Counter-Strike را نیز وسوسه کند.

اگر تا امروز فقط اسم ولورانت را شنیده‌اید یا مدتی است این بازی را انجام می‌دهید اما هنوز با تمام بخش‌های آن آشنا نیستید، این مطلب برای شماست. در مووی مگ سعی کرده‌ایم همه چیز را از پایه و بدون حاشیه بررسی کنیم؛ از کلاس‌های مختلف Agentها و نقش هر شخصیت گرفته تا حالت‌های بازی، سیستم موردنیاز، ترفندهای کاربردی برای بهتر شدن در تیراندازی و اشتباهاتی که باعث می‌شوند بسیاری از بازیکنان در رنک‌های پایین باقی بمانند.

بازی ولورانت چیست؟

ولورانت یک بازی تیراندازی اول شخص آنلاین است که مسابقات آن به صورت پنج نفر در برابر پنج نفر برگزار می‌شود. بازی توسط استودیوی Riot Games توسعه یافته و از همان ابتدا با هدف ایجاد یک تجربه رقابتی، منصفانه و پایدار طراحی شد. برخلاف بسیاری از شوترهای مدرن که تمرکز زیادی روی تجهیزات یا شخصی‌سازی دارند، در ولورانت مهارت فردی و همکاری تیمی مهم‌ترین عامل پیروزی محسوب می‌شود.

بازیکنان پیش از شروع هر مسابقه یکی از شخصیت‌های بازی را انتخاب می‌کنند که در ولورانت با نام Agent شناخته می‌شوند. هر Agent مجموعه‌ای از قابلیت‌های منحصربه‌فرد دارد که می‌تواند روند مسابقه را تغییر دهد. برخی شخصیت‌ها در نفوذ به خطوط دشمن تخصص دارند، برخی وظیفه دفاع و کنترل مناطق را بر عهده می‌گیرند و گروهی دیگر اطلاعات ارزشمندی از موقعیت حریف جمع‌آوری می‌کنند.

با وجود این قابلیت‌ها، ولورانت هرگز به یک بازی مبتنی بر استفاده از قدرت‌های ویژه تبدیل نشده است. همچنان مهم‌ترین بخش مسابقات، تیراندازی دقیق، کنترل لگد سلاح‌ها، زمان‌بندی مناسب و تصمیم‌گیری صحیح در شرایط حساس است. حتی اگر بازیکنی بهترین Agent بازی را انتخاب کند، بدون مهارت کافی در هدف‌گیری شانس زیادی برای پیروزی نخواهد داشت.

یکی دیگر از ویژگی‌های مهم ولورانت، ساختار اقتصادی آن است. در ابتدای هر راند بازیکنان باید با اعتبار به‌دست‌آمده از راندهای قبلی سلاح، زره و تجهیزات خریداری کنند. اگر تیمی منابع خود را به درستی مدیریت نکند، ممکن است در راندهای بعدی با تجهیزات ضعیف وارد میدان شود و شانس خود را برای بازگشت به مسابقه از دست بدهد. همین سیستم اقتصادی باعث شده تصمیم‌گیری درباره خرید سلاح نیز بخشی از تاکتیک‌های بازی باشد.

ولورانت از موتور Unreal Engine توسعه یافته و با وجود جلوه‌های بصری مناسب، به گونه‌ای بهینه شده که روی سخت‌افزارهای میان‌رده نیز عملکرد قابل قبولی ارائه دهد. Riot Games از همان ابتدا اعلام کرده بود که قصد دارد کاربران بیشتری بتوانند بدون نیاز به رایانه‌های بسیار قدرتمند این بازی را تجربه کنند و همین سیاست در گسترش جامعه بازیکنان تأثیر زیادی داشته است.

شرکت سازنده Valorant

استودیوی Riot Games در سال ۲۰۰۶ فعالیت خود را آغاز کرد و نخستین موفقیت بزرگ آن با انتشار League of Legends رقم خورد. موفقیت فوق‌العاده این بازی باعث شد Riot به یکی از مهم‌ترین شرکت‌های فعال در زمینه بازی‌های رقابتی تبدیل شود.

برخلاف بسیاری از شرکت‌های بازی‌سازی که هر سال چندین عنوان منتشر می‌کنند، Riot معمولاً روی تعداد محدودی پروژه تمرکز دارد و سال‌ها برای توسعه و پشتیبانی آن‌ها زمان صرف می‌کند. این رویکرد باعث شده بازی‌های این شرکت عمر بسیار طولانی داشته باشند و جامعه بازیکنان آن‌ها سال‌ها فعال باقی بماند.

زمانی که Riot تصمیم گرفت وارد بازار شوترهای اول شخص شود، بسیاری از کارشناسان نسبت به موفقیت آن تردید داشتند. دلیل این موضوع حضور رقبای قدرتمندی مانند Counter-Strike، Rainbow Six Siege و Overwatch بود. با این حال تیم توسعه ولورانت تلاش کرد ویژگی‌های مثبت هر کدام از این بازی‌ها را بررسی کند و در نهایت محصولی ارائه دهد که هویت مستقل خود را داشته باشد.

یکی از اهداف اصلی Riot از ساخت ولورانت، ارائه یک تجربه رقابتی پایدار بود. توسعه‌دهندگان بارها اعلام کردند که طراحی بازی بر اساس مسابقات حرفه‌ای انجام شده و تقریباً تمام تصمیمات مربوط به شخصیت‌ها، سلاح‌ها و نقشه‌ها با در نظر گرفتن تعادل مسابقات اتخاذ می‌شود. Riot Games ارتباط نزدیکی با جامعه بازیکنان دارد و تقریباً پس از هر به‌روزرسانی بازخورد کاربران را بررسی می‌کند. اگر شخصیتی بیش از حد قدرتمند یا ضعیف باشد، معمولاً در به‌روزرسانی‌های بعدی تغییراتی روی آن اعمال می‌شود تا تعادل بازی حفظ شود.

سبک و گیم‌پلی ولورانت

اگر تنها چند دقیقه از گیم‌پلی ولورانت را تماشا کنید، ممکن است تصور کنید با یک شوتر تاکتیکی شبیه Counter-Strike روبه‌رو هستید، اما هرچه زمان بیشتری صرف بازی کنید، متوجه می‌شوید که ولورانت هویت مخصوص خود را دارد. این بازی از یک سو بر دقت تیراندازی، کنترل لگد سلاح‌ها و واکنش سریع تأکید می‌کند و از سوی دیگر، استفاده هوشمندانه از قابلیت‌های شخصیت‌ها را به بخشی جدایی‌ناپذیر از مسابقه تبدیل کرده است.

در ولورانت هر Agent دارای چهار قابلیت اختصاصی است که یکی از آن‌ها قدرت نهایی یا Ultimate محسوب می‌شود. برخلاف بسیاری از بازی‌های شوتر قهرمان‌محور، این قابلیت‌ها جایگزین مهارت تیراندازی نیستند، بلکه نقش مکمل را ایفا می‌کنند. حتی قدرتمندترین Ultimateها نیز در برابر بازیکنی که هدف‌گیری دقیق و جای‌گیری مناسبی داشته باشد، تضمین‌کننده پیروزی نیستند.

یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های بازی ولورانت با شوترهای سریع، سرعت حرکت شخصیت‌ها است. توسعه‌دهندگان عمداً سرعت بازی را پایین‌تر از عناوینی مانند Call of Duty طراحی کرده‌اند تا بازیکنان فرصت بیشتری برای برنامه‌ریزی تاکتیکی داشته باشند. همین موضوع باعث شده هر تصمیم، از انتخاب مسیر گرفته تا زمان استفاده از توانایی‌ها، اهمیت زیادی پیدا کند.

مکانیک تیراندازی بازی نیز بر پایه ایستادن و شلیک دقیق طراحی شده است. اگر هنگام حرکت تیراندازی کنید، دقت گلوله‌ها به شکل محسوسی کاهش پیدا می‌کند. این ویژگی بازیکنان را مجبور می‌کند پیش از شلیک موقعیت خود را تثبیت کنند؛ موضوعی که یکی از اصول اصلی شوترهای تاکتیکی محسوب می‌شود.

سلاح‌های بازی تنوع مناسبی دارند و هر کدام کاربرد مشخصی ارائه می‌کنند. برای مثال، Vandal و Phantom محبوب‌ترین تفنگ‌های تهاجمی هستند، اما تفاوت‌های فنی آن‌ها باعث شده هر کدام طرفداران خاص خود را داشته باشند. Vandal در هر فاصله‌ای با یک هدشات دشمن را از بین می‌برد، در حالی که Phantom صدای کمتری تولید می‌کند، لگد کنترل‌پذیرتری دارد و در نبردهای نزدیک عملکرد بهتری نشان می‌دهد. علاوه بر سلاح‌های اصلی، شاتگان‌ها، مسلسل‌های سبک، تک‌تیراندازها، مسلسل‌های سنگین و سلاح‌های کمری نیز در اختیار بازیکنان قرار دارند. انتخاب هر سلاح به شرایط اقتصادی تیم، نقشه و استراتژی آن راند بستگی دارد.

یکی از جذاب‌ترین بخش‌های گیم‌پلی، هماهنگی میان اعضای تیم است. اگر هر بازیکن به‌صورت انفرادی عمل کند، حتی با مهارت فردی بالا نیز احتمال شکست افزایش پیدا می‌کند. استفاده هم‌زمان از دود، فلش، دیوارهای دفاعی یا قابلیت‌های شناسایی می‌تواند راه را برای ورود تیم به محل بمب‌گذاری یا دفاع از آن هموار کند.

طراحی نقشه‌ها نیز کاملاً بر همین اساس انجام شده است. تقریباً در هر نقشه چند مسیر برای حمله وجود دارد و هیچ مسیری کاملاً امن نیست. بازیکنان باید دائماً اطلاعات جمع‌آوری کنند، صدای قدم‌های حریف را تشخیص دهند و حرکات تیم مقابل را پیش‌بینی کنند.

Riot Games تقریباً در هر Episode یا Act تغییراتی در بالانس بازی ایجاد می‌کند. گاهی قدرت یک شخصیت کاهش پیدا می‌کند، گاهی سلاحی تقویت می‌شود و گاهی بخشی از نقشه‌ها تغییر می‌کند تا تاکتیک‌های قدیمی بیش از حد غالب نشوند. همین به‌روزرسانی‌های منظم باعث شده متای بازی دائماً تغییر کند و بازیکنان حرفه‌ای مجبور باشند استراتژی‌های جدید یاد بگیرند.

تاریخ انتشار بازی

نخستین نمایش رسمی بازی در سال ۲۰۱۹ توجه بسیاری از علاقه‌مندان بازی‌های رقابتی را جلب کرد، اما اطلاعات محدودی از آن منتشر شده بود و هنوز کسی نمی‌دانست محصول نهایی چه تفاوتی با سایر شوترها خواهد داشت. در سال ۲۰۲۰ نسخه بتای محدود بازی منتشر شد و استقبال بازیکنان فراتر از انتظار Riot بود. میلیون‌ها نفر برای دریافت دسترسی به نسخه آزمایشی اقدام کردند و پخش زنده ولورانت در پلتفرم Twitch رکوردهای جدیدی ثبت کرد. بسیاری از کاربران ساعت‌ها استریم تماشا می‌کردند تا شانس دریافت کلید ورود به نسخه بتا را به دست آورند.

سرانجام نسخه نهایی ولورانت در ۲ ژوئن ۲۰۲۰ به صورت رایگان برای رایانه‌های شخصی منتشر شد. رایگان بودن بازی یکی از مهم‌ترین عوامل موفقیت اولیه آن بود، زیرا کاربران بدون پرداخت هزینه می‌توانستند وارد رقابت شوند و تنها در صورت تمایل برای خرید آیتم‌های ظاهری هزینه پرداخت کنند.

از همان روزهای نخست انتشار، Riot برنامه منظمی برای به‌روزرسانی بازی در نظر گرفت. شخصیت‌های جدید، نقشه‌های تازه، تغییرات بالانس، حالت‌های مختلف مسابقه و بهبودهای فنی به صورت مداوم منتشر شدند. این روند باعث شد ولورانت برخلاف بسیاری از بازی‌های آنلاین پس از چند ماه با کاهش شدید بازیکن مواجه نشود.

هدف اصلی در هر مسابقه

در حالت استاندارد، مسابقات ولورانت میان دو تیم پنج نفره برگزار می‌شود. یکی از تیم‌ها نقش مهاجم و دیگری نقش مدافع را بر عهده دارد و پس از پایان نیمه اول، جای دو تیم عوض می‌شود. این تغییر باعث می‌شود هیچ تیمی صرفاً به دلیل برتری یک سمت نقشه، شانس بیشتری برای پیروزی نداشته باشد.

وظیفه تیم مهاجم رساندن Spike به یکی از محل‌های مشخص و فعال کردن آن است. پس از کاشت Spike، مهاجمان باید تا پایان زمان انفجار از آن محافظت کنند. اگر زمان به پایان برسد یا مدافعان موفق به خنثی کردن Spike نشوند، راند به سود مهاجمان تمام خواهد شد.

در مقابل، تیم مدافع باید مانع ورود مهاجمان به محل بمب‌گذاری شود. اگر قبل از کاشت Spike تمام اعضای تیم مقابل حذف شوند یا زمان راند به پایان برسد، مدافعان برنده خواهند شد. در صورتی که Spike کاشته شود، اولویت مدافعان از دفاع به خنثی‌سازی آن تغییر می‌کند.

هر مسابقه معمولاً تا رسیدن یکی از تیم‌ها به ۱۳ راند ادامه دارد. اگر نتیجه ۱۲ بر ۱۲ شود، در حالت رقابتی بازی وارد وقت اضافه می‌شود و تیم‌ها باید با اختلاف دو راند پیروز شوند. این قانون باعث شده بسیاری از مسابقات حرفه‌ای تا دقایق پایانی هیجان خود را حفظ کنند.

سیستم اقتصادی نیز مستقیماً روی هدف هر مسابقه تأثیر می‌گذارد. گاهی یک تیم تصمیم می‌گیرد یک راند را با تجهیزات ارزان‌تر بازی کند تا در راند بعدی بتواند سلاح‌های قدرتمندتری بخرد. این تصمیم که با نام Eco Round شناخته می‌شود، بخشی از استراتژی مسابقات حرفه‌ای است و بارها نتیجه بازی‌های مهم را تغییر داده است.

قوانین کلی مسابقات

چند قانون اصلی تقریباً در تمام مسابقات رسمی و رقابتی ولورانت رعایت می‌شود:

• هر تیم از پنج بازیکن تشکیل می‌شود.
• هر بازیکن تنها یک Agent را انتخاب می‌کند و تکرار شخصیت در یک تیم مجاز نیست.
• مسابقه استاندارد با هدف رسیدن به ۱۳ راند برگزار می‌شود.
• پس از پایان ۱۲ راند اول، جای تیم مهاجم و مدافع عوض می‌شود.
• اعتبار اقتصادی با توجه به نتیجه راندهای قبلی، تعداد حذف‌ها و عملکرد تیم به دست می‌آید.
• بازیکنان در ابتدای هر راند زمان محدودی برای خرید سلاح، زره و تجهیزات دارند.
• استفاده از نرم‌افزارهای تقلب، دستکاری فایل‌های بازی یا سوءاستفاده از باگ‌ها در مسابقات رسمی ممنوع است و می‌تواند به محرومیت دائمی منجر شود.
• ارتباط صوتی و هماهنگی تیمی بخش مهمی از مسابقات رقابتی محسوب می‌شود و بسیاری از تیم‌های حرفه‌ای برای آن ساختار مشخصی دارند.

نقد و بررسی بازی ولورانت

ولورانت از زمان انتشار تاکنون یکی از موفق‌ترین شوترهای رقابتی بازار بوده است، اما مانند هر بازی دیگری نقاط قوت و ضعف خاص خود را دارد.

بزرگ‌ترین نقطه قوت بازی، تعادل میان تیراندازی و قابلیت‌های شخصیت‌ها است. برخلاف برخی آثار Hero Shooter که توانایی‌ها نقش اصلی را ایفا می‌کنند، در ولورانت همچنان مهارت بازیکن در هدف‌گیری تعیین‌کننده است. این موضوع باعث شده مسابقات حرفه‌ای کیفیت بالایی داشته باشند و بازیکنان احساس کنند پیشرفت آن‌ها مستقیماً به افزایش مهارت وابسته است.

بهینه‌سازی فنی نیز یکی دیگر از مزیت‌های مهم بازی است. ولورانت روی بسیاری از رایانه‌های میان‌رده با نرخ فریم بالا اجرا می‌شود؛ موضوعی که برای یک بازی رقابتی اهمیت زیادی دارد، زیرا نرخ فریم پایدار می‌تواند روی واکنش بازیکن تأثیر بگذارد.

پشتیبانی مستمر Riot Games را نیز نمی‌توان نادیده گرفت. اضافه شدن شخصیت‌های جدید، نقشه‌های تازه، تغییرات بالانس، رویدادهای فصلی و رفع باگ‌ها باعث شده بازی پس از سال‌ها همچنان زنده و پویا باقی بماند.

در مقابل، سیستم یادگیری بازی برای کاربران تازه‌وارد چندان ساده نیست. تعداد زیاد شخصیت‌ها، شناخت قابلیت‌ها، مدیریت اقتصاد، یادگیری نقشه‌ها و آشنایی با تاکتیک‌های تیمی باعث می‌شود بسیاری از بازیکنان در ساعات اولیه تجربه دشواری داشته باشند.

یکی دیگر از انتقادهای رایج، رفتار برخی بازیکنان در مسابقات رقابتی است. مانند بسیاری از بازی‌های آنلاین، گاهی رفتارهای غیرورزشی یا همکاری نکردن برخی اعضای تیم تجربه مسابقه را تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ هرچند Riot در سال‌های اخیر ابزارهای گزارش و مجازات بازیکنان متخلف را توسعه داده است.

از نظر گرافیکی، ولورانت شاید واقع‌گراترین شوتر بازار نباشد، اما سبک هنری آن باعث شده بازی حتی پس از گذشت چند سال همچنان ظاهر جذابی داشته باشد و وابسته به فناوری‌های روز نباشد. در مجموع، اگر به بازی‌های رقابتی، تاکتیکی و مبتنی بر مهارت علاقه دارید، ولورانت یکی از بهترین انتخاب‌های حال حاضر صنعت بازی به شمار می‌رود. این عنوان توانسته میان دسترسی آسان برای کاربران جدید و عمق کافی برای بازیکنان حرفه‌ای تعادل مناسبی ایجاد کند.

اگر در طول تجربه ولورانت به دنبال راهنماهای بیشتری برای بازی‌های محبوب هستید، پیشنهاد می‌کنیم مطالب دیگر سایت را نیز ببینید. برای مثال، اگر در بازی آمیرزا به مرحله‌های سخت رسیده‌اید، صفحه جواب بازی آمیرزا مرحله 161 می‌تواند به شما کمک کند تا بدون اتلاف وقت از این مرحله عبور کرده و ادامه بازی را دنبال کنید.

معرفی کلاس‌های شخصیت‌ها در بازی Valorant

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌هایی که ولورانت را از بسیاری از شوترهای رقابتی متمایز می‌کند، سیستم شخصیت‌های آن است. در این بازی بازیکنان قبل از شروع هر مسابقه تنها یک Agent را انتخاب می‌کنند و هر شخصیت مجموعه‌ای از قابلیت‌های منحصربه‌فرد را در اختیار دارد. با این حال، Riot Games برای ایجاد تعادل و ساده‌تر شدن انتخاب بازیکنان، تمام شخصیت‌ها را در چهار کلاس اصلی دسته‌بندی کرده است. شناخت این کلاس‌ها برای هر بازیکنی که قصد ورود به بخش رقابتی را دارد ضروری است، زیرا انتخاب نادرست ترکیب تیم می‌تواند حتی قبل از شروع مسابقه شانس پیروزی را کاهش دهد.

1. کلاس Duelist مخصوص بازیکنانی طراحی شده که دوست دارند درگیری‌ها را آغاز کنند. شخصیت‌های این گروه معمولاً قابلیت‌هایی برای ورود سریع به محل درگیری، کور کردن دشمن یا فرار پس از حذف حریف دارند. بازیکنان این کلاس معمولاً بیشترین تعداد درگیری مستقیم را تجربه می‌کنند و انتظار می‌رود مسیر ورود تیم را باز کنند. البته بسیاری از بازیکنان تازه‌کار تصور می‌کنند Duelist بودن تنها به معنای گرفتن بیشترین کیل است، در حالی که وظیفه اصلی آن‌ها ایجاد فضا برای سایر اعضای تیم محسوب می‌شود.
2. کلاس Initiator نقش جمع‌آوری اطلاعات و آماده‌سازی حمله را بر عهده دارد. شخصیت‌های این گروه می‌توانند موقعیت دشمنان را شناسایی کنند، آن‌ها را مجبور به خروج از مخفیگاه کنند یا با استفاده از فلش و ابزارهای کنترلی شرایط مناسبی برای ورود Duelistها ایجاد کنند. در مسابقات حرفه‌ای معمولاً آغاز بیشتر حملات با توانایی‌های Initiator انجام می‌شود.
3. کلاس Controller مسئول کنترل بخش‌های مختلف نقشه است. این شخصیت‌ها با ایجاد دود، دیوار یا موانع مختلف دید بازیکنان حریف را محدود می‌کنند و مسیر حرکت آن‌ها را تغییر می‌دهند. ارزش Controllerها معمولاً در مسابقات حرفه‌ای بیشتر از بازی‌های معمولی مشخص می‌شود، زیرا یک دود مناسب می‌تواند کل نقشه را به نفع تیم تغییر دهد.
4. آخرین کلاس Sentinel نام دارد که نقش دفاعی تیم را بر عهده می‌گیرد. شخصیت‌های این گروه با استفاده از تله‌ها، برجک‌ها، سیم‌های هشداردهنده یا قابلیت‌های درمانی از مناطق مختلف نقشه محافظت می‌کنند. Sentinelها هنگام دفاع اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند، اما در حمله نیز می‌توانند از پشت سر تیم محافظت کرده و مانع غافلگیر شدن اعضای گروه شوند.

تعادل میان این چهار کلاس یکی از دلایل اصلی موفقیت ولورانت است. اگر تیمی تنها از Duelistها تشکیل شود، احتمالاً در کنترل نقشه و جمع‌آوری اطلاعات با مشکل مواجه خواهد شد. از سوی دیگر، تیمی که هیچ شخصیت تهاجمی نداشته باشد، برای ورود به محل بمب‌گذاری کار بسیار سختی خواهد داشت. به همین دلیل تیم‌های حرفه‌ای همیشه ترکیبی متعادل از کلاس‌های مختلف را انتخاب می‌کنند.

معرفی تمامی Agentهای بازی Valorant

با هر به‌روزرسانی بزرگ، Riot Games شخصیت‌های جدیدی به بازی اضافه کرده و تعداد Agentها نسبت به زمان انتشار اولیه به شکل قابل توجهی افزایش یافته است. هر Agent گذشته، شخصیت‌پردازی و سبک بازی مخصوص خود را دارد و همین موضوع باعث شده بازیکنان بتوانند متناسب با سلیقه خود شخصیت مورد علاقه‌شان را انتخاب کنند.

در حال حاضر Agentهای اصلی بازی عبارت‌اند از:

• Brimstone
• Viper
• Omen
• Killjoy
• Cypher
• Sova
• Sage
• Phoenix
• Jett
• Breach
• Raze
• Reyna
• Skye
• Yoru
• Astra
• KAY/O
• Chamber
• Neon
• Fade
• Harbor
• Gekko
• Deadlock
• Iso
• Clove
• Vyse
• Tejo
• Waylay

هر یک از این شخصیت‌ها طراحی متفاوتی دارند و هیچ‌کدام صرفاً نسخه قوی‌تر شخصیت دیگر نیستند. برای مثال Jett یکی از محبوب‌ترین Duelistهای بازی محسوب می‌شود و به دلیل قابلیت Dash و پرش‌های سریع، میان بازیکنان حرفه‌ای محبوبیت زیادی دارد. در مقابل Reyna بیش از هر شخصیت دیگری به مهارت فردی وابسته است و اگر بازیکن نتواند درگیری‌ها را ببرد، بخش بزرگی از قابلیت‌های او عملاً بدون استفاده باقی می‌ماند.

Sova یکی از قدیمی‌ترین Initiatorهای بازی است و با تیر شناسایی خود اطلاعات ارزشمندی از موقعیت دشمنان جمع‌آوری می‌کند. Fade نیز همین نقش را به شیوه‌ای متفاوت انجام می‌دهد و می‌تواند با موجودات سایه‌ای خود حریف را پیدا کند.

در میان Controllerها، Brimstone ساده‌ترین شخصیت برای یادگیری است و دودهای دقیق او تقریباً در هر نقشه کاربرد دارند. Omen آزادی عمل بیشتری دارد و علاوه بر ایجاد دود، می‌تواند به نقاط مختلف نقشه تلپورت کند. Astra نیز یکی از پیچیده‌ترین شخصیت‌های بازی محسوب می‌شود و استفاده مؤثر از قابلیت‌های او نیازمند هماهنگی کامل با تیم است.

در کلاس Sentinel، Killjoy با برجک و تجهیزات دفاعی خود یکی از بهترین گزینه‌ها برای نگهداری محل Spike به شمار می‌رود. Cypher روی جمع‌آوری اطلاعات تمرکز دارد و سیم‌های هشداردهنده او بارها مانع حملات غافلگیرکننده شده‌اند. Sage نیز با قابلیت درمان هم‌تیمی‌ها و زنده کردن یکی از اعضای تیم، همچنان یکی از ارزشمندترین شخصیت‌های بازی محسوب می‌شود.

نکته مهم این است که Riot تقریباً در هر فصل تغییراتی روی Agentها اعمال می‌کند. ممکن است شخصیتی که امروز جزو قوی‌ترین گزینه‌های بازی محسوب می‌شود، چند ماه بعد ضعیف‌تر شود یا برعکس، شخصیتی که کمتر استفاده می‌شود با دریافت تغییرات جدید دوباره به انتخاب اول تیم‌های حرفه‌ای تبدیل شود. همین تغییرات مداوم باعث شده متای ولورانت همیشه پویا باقی بماند و هیچ ترکیب ثابتی برای همیشه بهترین گزینه نباشد.

حالت‌های مختلف بازی

ولورانت تنها به بخش رقابتی محدود نمی‌شود و Riot برای جلوگیری از تکراری شدن تجربه بازی، چندین حالت مختلف را در اختیار کاربران قرار داده است. هر کدام از این حالت‌ها قوانین و سرعت متفاوتی دارند و برای گروه خاصی از بازیکنان مناسب هستند.

• حالت Competitive مهم‌ترین بخش بازی است و سیستم رتبه‌بندی رسمی ولورانت بر اساس آن عمل می‌کند. در این حالت هر اشتباه می‌تواند روی امتیاز رتبه بازیکن تأثیر بگذارد و به همین دلیل اکثر کاربران حرفه‌ای زمان زیادی را در این بخش سپری می‌کنند.
• حالت Unrated تقریباً همان قوانین Competitive را دارد، اما نتیجه مسابقه روی رتبه بازیکن اثری نمی‌گذارد. بسیاری از کاربران برای تمرین شخصیت‌های جدید یا امتحان کردن تاکتیک‌های مختلف از این حالت استفاده می‌کنند.
• Swiftplay نسخه کوتاه‌تر مسابقات استاندارد است. تعداد راندها کمتر است و بازیکنان در مدت زمان کوتاهی می‌توانند یک مسابقه کامل را تجربه کنند. این حالت برای افرادی مناسب است که فرصت زیادی برای بازی ندارند.
• Spike Rush قوانین متفاوتی دارد و تمام بازیکنان در هر راند یک سلاح یکسان دریافت می‌کنند. همچنین آیتم‌های ویژه‌ای در نقشه ظاهر می‌شوند که می‌توانند قابلیت‌های مختلفی در اختیار بازیکنان قرار دهند.
• Deathmatch و Team Deathmatch بیشتر روی تمرین تیراندازی تمرکز دارند. در این حالت‌ها خبری از Spike یا مأموریت‌های تاکتیکی نیست و بازیکنان تنها با هدف حذف یکدیگر وارد مسابقه می‌شوند. بسیاری از بازیکنان حرفه‌ای قبل از ورود به بخش رقابتی چند مسابقه Deathmatch انجام می‌دهند تا هدف‌گیری خود را گرم کنند.
• Escalation نیز یکی از حالت‌های سرگرم‌کننده بازی است که در آن سلاح بازیکنان پس از هر مرحله تغییر می‌کند و تیم‌ها باید با تجهیزات مختلف به پیروزی برسند.

سیستم موردنیاز برای اجرای بازی ولورانت Valorant

برای اجرای بازی ولورانت به سخت‌افزار قدرتمندی نیاز ندارید. این بازی از ابتدا با هدف اجرا روی طیف گسترده‌ای از رایانه‌ها توسعه داده شد و حتی سیستم‌های چند سال قبل نیز می‌توانند آن را اجرا کنند. البته اگر قصد دارید با نرخ فریم بالا و مناسب مانیتورهای ۱۴۴ یا ۲۴۰ هرتزی بازی کنید، استفاده از سخت‌افزار قوی‌تر توصیه می‌شود.

برای اجرای بازی با تنظیمات پایین، یک پردازنده دو هسته‌ای قدیمی و کارت گرافیک اقتصادی نیز می‌تواند پاسخگو باشد. البته اگر هدف رسیدن به نرخ فریم بالا مانند ۱۴۴ یا ۲۴۰ فریم بر ثانیه باشد، استفاده از پردازنده‌های جدیدتر اهمیت زیادی پیدا می‌کند. در بازی‌های رقابتی، تأخیر کمتر و نرخ فریم بالاتر می‌تواند روی سرعت واکنش بازیکن تأثیر مستقیم داشته باشد.

حداقل سیستم موردنیاز تقریباً شامل پردازنده‌هایی مانند Intel Core 2 Duo E8400 یا AMD Athlon 200GE، چهار گیگابایت حافظه رم و کارت گرافیکی هم‌سطح Intel HD 4000 است. این مشخصات برای اجرای بازی با کیفیت پایین و نرخ فریم قابل قبول کافی هستند.

برای تجربه روان‌تر، Riot استفاده از پردازنده‌هایی مانند Intel Core i3 نسل جدید یا Ryzen 3، هشت گیگابایت رم و کارت گرافیکی مانند GTX 1050 Ti یا Radeon RX 560 را پیشنهاد می‌کند. با چنین سیستمی می‌توان بازی را با کیفیت مناسب و نرخ فریم بالا اجرا کرد.