چاک راسل، کارگردان فیلمهایی چون «کابوس در خیابان الم ۳: جنگجویان رؤیا»، «ماسک»، «بلاب» و «پاککننده»، در ۷۴ سالگی از دنیا رفت. خبر درگذشت این فیلمساز را رسانههایی چون تیامزی و ورایتی تأیید کردهاند.
راسل که علاوه بر کارگردانی، بهعنوان فیلمنامهنویس و تهیهکننده نیز فعالیت داشت، نخستین تجربه کارگردانی خود را در سال ۱۹۸۷ با فیلم «کابوس در خیابان الم ۳: جنگجویان رؤیا» پشت سر گذاشت. فیلمنامه این اثر را وس کریون، بروس واگنر، فرانک دارابونت و خود راسل نوشته بودند و رابرت انگلند بار دیگر در نقش مشهور فردی کروگر ظاهر شد. این فیلم در آمریکای شمالی ۴۴.۸ میلیون دلار فروخت و تا آن زمان پرفروشترین دنباله این مجموعه محسوب میشد.
راسل پس از آن، در سال ۱۹۸۸ فیلم کلاسیک «بلاب» را نوشت و کارگردانی کرد؛ اثری که بازسازی فیلمی به همین نام محصول سال ۱۹۵۸ بود. با وجود این، فیلم در زمان اکران با استقبال گسترده مخاطبان و منتقدان روبهرو نشد.
او چند سال بعد با فیلم «ماسک» در سال ۱۹۹۴ بازگشتی درخشان داشت. این کمدی فانتزی با بازی جیم کری، در دورهای روی پرده رفت که این بازیگر با فیلم «ایس ونچورا: کارآگاه حیوانات خانگی» به اوج محبوبیت رسیده بود. «ماسک» به یکی از آثار شاخص کارنامه جیم کری و از موفقترین فیلمهای راسل تبدیل شد.
راسل در ادامه، فیلم اکشن «پاککننده» را در سال ۱۹۹۶ با بازی آرنولد شوارتزنگر کارگردانی کرد. او سپس فیلم «کودک را دعا کنید» را با حضور کیم بسینگر و جیمی اسمیتس ساخت؛ اثری که نتوانست در گیشه به موفقیت قابلتوجهی برسد.
چند سال بعد، راسل کارگردانی فیلم «پادشاه عقرب» را بر عهده گرفت؛ فیلمی که بهعنوان یکی از نخستین نقشآفرینیهای مهم دووین جانسون، مشهور به راک، در سینما شناخته میشود و مسیر بازیگری او را وارد مرحله تازهای کرد.
این فیلمساز پس از هشت سال دوری از کارگردانی، با ساخت یکی از اپیزودهای سریال «فرینج» به این عرصه بازگشت. او سپس در سال ۲۰۱۶ فیلم «من خشم هستم» را با بازی جان تراولتا کارگردانی کرد. راسل در سالهای بعد نیز چند فیلم دیگر از جمله «جانگلی»، «شهر بهشت» با بازی جان تراولتا و بروس ویلیس، و بازسازی فیلم کالت «ویچبورد» را در سال ۲۰۲۴ ساخت؛ هرچند هیچیک از این آثار نتوانستند درخشش فیلمهای موفقتر او را تکرار کنند.
جیم کری با انتشار بیانیهای به درگذشت چاک راسل واکنش نشان داد و از تجربه همکاری با او در فیلم «ماسک» یاد کرد. او گفت:
«همکاری با چاک راسل، که در جریان فیلمبرداری “ماسک” فضایی گرم، کودکانه، سرشار از شگفتی و صمیمیت خلق کرد، برای من مایه افتخار بود. همه عوامل و بازیگران از روحیه بازیگوشانه او الهام گرفتند. همه ما از آن لحظه بیزمان و خوشدلانه تا سالها بعد بهره بردیم. فیلم “ماسک” را یکی از جواهرات زندگی هنری خود میدانم. سپاسگزارم، چاک.»
