«هیدن پنتییر»، بازیگر شناختهشده سریالهای «قهرمانان» (Heroes) و «نشویل» (Nashville)، در ۳۶ سالگی در کارولینای جنوبی درگذشت. هنوز جزئیات دقیقی درباره علت مرگ او منتشر نشده و تحقیقات در این زمینه ادامه دارد.
نماینده پنتییر با انتشار بیانیهای این خبر را تأیید کرد و درگذشت او را ضایعهای تراژیک خواند. در این بیانیه، از این بازیگر بهعنوان چهرهای سرشار از انرژی یاد شده که برای نزدیکانش و میلیونها مخاطبی که آثارش را دنبال میکردند، شادی به همراه آورده بود.
پنتییر در سالهای گذشته بدون پردهپوشی از مشکلات شخصی خود، از جمله افسردگی و وابستگی به الکل و مواد افیونی، سخن گفته بود. او فاش کرده بود که از دوران نوجوانی و همزمان با افزایش شهرتش، مصرف قرصهای محرک را آغاز کرد؛ اتفاقی که به گفته خودش مسیر خطرناکی را در زندگی او گشود.
این بازیگر بعدها توضیح داده بود که در ظاهر به قله موفقیت رسیده، اما پشت دوربین در چرخهای ویرانگر گرفتار شده است. او برای تجربه لحظاتی کوتاه از آرامش به الکل و مواد افیونی پناه میبرد، اما پس از برطرف شدن اثر آنها، وضعیت روحیاش بیش از قبل وخیم میشد.
تولد دخترش «کایا» در سال ۲۰۱۴ نیز با دوره دشواری از افسردگی پس از زایمان همراه شد. پنتییر در همان سالها بار دیگر به مصرف الکل روی آورد و رابطهاش با «ولادیمیر کلیچکو»، قهرمان پیشین بوکس سنگینوزن جهان و پدر فرزندش، به پایان رسید.
او در سال ۲۰۱۸، زمانی که همچنان با اعتیاد مبارزه میکرد، تصمیم گرفت دخترش برای زندگی نزد پدر خود به اوکراین برود. پنتییر این انتخاب را دشوارترین تصمیم زندگیاش توصیف کرده و گفته بود گاهی مادر خوبی بودن به این معناست که برای حفظ آرامش فرزند، اجازه رفتن به او داده شود.
فعالیت حرفهای پنتییر از دوران کودکی و با حضور در آگهیهای تلویزیونی آغاز شد. او بین سالهای ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۷ در سریال «زندگی برای زیستن» (One Life to Live) نقش «سارا رابرتس» را بازی کرد و پس از آن با ایفای نقش «لیزی اسپالدینگ» در «چراغ راهنما» (The Guiding Light) به کار خود در تلویزیون ادامه داد.
او در ۹ سالگی با صداپیشگی در انیمیشن «زندگی یک حشره» (A Bug’s Life) نخستین تجربه سینمایی خود را به دست آورد و همان سال در فیلم «موضوع دلبستگی من» (The Object of My Affection) نیز ظاهر شد. حضور در فیلم «تایتانها را به یاد بیاور» (Remember the Titans) در کنار «دنزل واشینگتن» از دیگر نقشهای دوران نوجوانی او بود.
نقطه عطف شهرت پنتییر در سال ۲۰۰۶ و با سریال «قهرمانان» رقم خورد. او در این مجموعه نقش «کلر بنت»، نوجوانی با توانایی ترمیم خارقالعاده بدن، را ایفا کرد و به یکی از چهرههای اصلی سریال تبدیل شد.
پنتییر سپس در کمدی «دوستت دارم، بت کوپر» (I Love You, Beth Cooper) به کارگردانی «کریس کلمبوس» ظاهر شد. این فیلم در گیشه شکست خورد، اما در سالهای بعد از طریق پخش تلویزیونی مخاطبان بیشتری پیدا کرد.
او در سال ۲۰۱۲ با مجموعه «نشویل» به تلویزیون بازگشت و نقش «ژولیت بارنز»، ستاره جوان و پرحاشیه موسیقی کانتری، را بازی کرد. این نقش یکی از تحسینشدهترین اجراهای کارنامه او بود و نامزدی چند جایزه تلویزیونی را برایش به همراه داشت.
پنتییر برای طرفداران مجموعه «جیغ» نیز با شخصیت «کربی رید» شناخته میشد. او این نقش را نخستینبار در «جیغ ۴» (Scream 4) محصول سال ۲۰۱۱ ایفا کرد و سالها بعد برای بازی در «جیغ ۶» (Scream VI) به این مجموعه بازگشت.
با وجود سالها فعالیت حرفهای و محبوبیت گسترده، بخش مهمی از زندگی پنتییر زیر سایه مشکلات روانی و اعتیاد قرار داشت؛ مسائلی که خودش بارها درباره آنها صحبت کرده بود. بااینحال، تا زمان اعلام رسمی نتیجه تحقیقات، نمیتوان میان این سوابق و علت درگذشت او ارتباطی قطعی برقرار کرد.
بعضیا متاسفانه نمیتونن با شهرت در دوران نوجوونی کنار بیان و فشاری که روشون هست باعث میشه برن سمت مواد و افسردگی و اینا. البته نه همه. مثلا تیلور سوییفت به این سمت کشیده نشد یا بیلی آیلیش و اینا. اینجور مواقع یه تراپیست خوب پیدا کنی که نزاری مشکل بزرگ شه، خیلی کمک میکنه
من از بازی Until Dawn میشناختمش.
روحش شاد.
چه گندابی شده هالیوود
واضح تر از این دیگه چی می خوای
اوور دوز کرده