سوزان ساراندون در نشست خبری فیلم اتاق پژواک (The Echo Chamber) به کارگردانی آندرئا پالائورو در جشنواره فیلم ونیز، مدعی شد که استودیوها و برخی آژانس‌های هالیوودی همچنان به‌دلیل حمایت او از فلسطین، از همکاری با این بازیگر خودداری می‌کنند.
ساراندون سه سال پیش، پس از موضع‌گیری در حمایت از فلسطین، از سوی آژانس استعدادیابی UTA کنار گذاشته شد. او حالا در ونیز گفت که پیامدهای آن تصمیم همچنان بر فعالیت حرفه‌ای‌اش تأثیر می‌گذارد.
فیلم اتاق پژواک داستان مردی به نام لئو با بازی لوکا مارینلی و زنی به نام آن با بازی آلیسیا ویکاندر را روایت می‌کند؛ رابطه‌ای که به‌تدریج مرز میان صمیمیت، وابستگی، میل و سلطه را از بین می‌برد و به پیوندی تبدیل می‌شود که هیچ‌یک از دو شخصیت قادر به رهایی از آن نیستند.
این فیلم بر اساس آخرین فیلمنامه برناردو برتولوچی ساخته شده است؛ فیلمسازی که در سال ۲۰۱۸ درگذشت. اتاق پژواک در بخش مسابقه جشنواره ونیز برای دریافت جایزه شیر طلایی رقابت می‌کند.
ساراندون در پاسخ به این پرسش که آیا روایت رایج درباره جنگ اسرائیل و فلسطین در هالیوود تغییر کرده است یا نه، گفت:
«فکر می‌کنم نگاه مردم به تاریخ فلسطین، ارتباط صهیونیسم با آمریکا و تأثیر سیاست‌های ما، کاملاً تغییر کرده است. برای بسیاری از مردم، این موضوع نوعی افشای حقیقت بزرگ بود. پیش از این، خیلی‌ها نمی‌دانستند ایالات متحده چه میزان پول در اختیار اسرائیل قرار می‌دهد. همچنین حالا شاهد تصمیم‌هایی درباره نزدیک‌تر شدن و ادغام ساختارهای نظامی اسرائیل و آمریکا هستیم.»
این اظهارات با تشویق حاضران همراه شد. ساراندون سپس ادامه داد:
«با این حال، اخیراً پروژه‌هایی را از من گرفته‌اند، چون آژانس‌هایی وجود دارند که به دیگران می‌گویند من را استخدام نکنند. اما این همان ساختار قدرت است. در میان مردم عادی، تغییر بزرگی ایجاد شده و من احساس می‌کنم جوامع بین‌المللی همچنان از من استقبال می‌کنند. با این حال، در صنعت سینما هنوز افرادی در جایگاه‌های قدرت حضور دارند که با من راحت نیستند.»
او اضافه کرد:
«من خانواده و آدم‌های خودم را پیدا کرده‌ام و با این شرایط مشکلی ندارم.»
به گفته ساراندون، برخی افراد از آندرئا پالائورو خواسته بودند که با او همکاری نکند، اما این فیلمساز به این هشدارها توجهی نکرده است. ساراندون درباره پالائورو گفت:
«به‌خاطر این موضوع از آندرئا بسیار سپاسگزارم، چون به هشدارها گوش نکرد.»
اتاق پژواک نخستین فیلم پالائورو است که فیلمنامه آن بر اساس نوشته نویسنده‌ای دیگر ساخته شده است. ایلاریا برناردینی و لودوویکا رامپولدی نیز در نگارش فیلمنامه این اثر مشارکت داشته‌اند.
دیه‌گو گارسیا مدیر فیلم‌برداری، پائولو فردی تدوین‌گر و کلمنت دوکل آهنگساز فیلم هستند. دوکل پیش‌تر ساخت موسیقی فیلم امیلیا پرز (Emilia Pérez) را نیز برعهده داشته است.
فلسطین همیشه یه سرزمین و بخشی از یک امپراطوری بوده،اول روم شرقی،بعد عثمانی،حالاهم اگه قرار باشه مستقل بشه باید بشه یه ایلی (معادل استان )از ترکیه از نوع غیر مجاور.دقیقن مثه الاسکا که ایالت غیر مجاور امریکاست.تنها راه سعادت مردم فلسطین برگشت به آغوش سرزمین اصلیشونه که نمی فهمند.
به پان ترک رو بدی میگه از غرب ایران و عراق لبنان سوریه گرفته تا شرق المان و همه یونان و قبرس و صربستان مال ترکیه باید باشه😡
قبل از لیبل زدن و وزوز کردن سوادتو بالاببر یا حداقل گوگل کن،ما کشوری به‌نام قبرس نداریم،یه جمهوری ترک قبرس شمالی داریم که عملن در دست حکومت ترکیه است،یه جمهوری قبرس جنوبی ، از طرفی هرچه زور بزنی تاریخو که‌نمی تونی عوض کنی،به جا تیکه انداختن برو سرچ کن ببین تا صد سال پیش این‌کشورا مال کدوم امپراطوری بودن
شاهد از غیب رسید
خودت همون چیزی که من گفتمو کامل و تایید کردی
با امثال تو بحث کردن بی فایدست
شماها را مثله جوانان هیتلری در المان نازی شستشو مغزی دادن
و خودتم گوگل کن ببین ارتش ترک با یونانی‌های قبرس چکار کرد،و در خود ترکیه با عربها،کردها ،تاجیک ها ،چچن ها،گرجیها،ارامنه،یه جور چسبیدید به یه نژاد تخیلی رومی ترکی بدتر از نازیها
خدا رو شکر حد و اندازه اونا نیستید و الا دنیا به اتیش میکشیدید
التماس تفکر
مشکل بزرگت این نیست که تاریخ گذشته رو نمی تونی عوض‌کنی،مشکل‌بزرگترت اینه که اینده رو‌هم‌نمی تونی اونجور که دوست داری داشته باشی
نکته مهم :حرف چرتیه که در مورد ایران گفتی،هر تفکر تجزیه طلبانه در مورد ایران محکومه و جمهوری به فکر ایجاد اغتشاش یا جدا کردن غرب ایران نیست و شدنی هم نیست،در جنگ هم مشخص شد همه ملت ایران از هر نژادی خودشونو ایرانی می دونن و ذره ایی از خاک کشورو به دشمن نمیدن که افتخار افرینه.و من می دونم چقدر در ترکیه تمایل به یک اتحاد قوی بین ترکیه و ایران هستش تا ساختار قدرت در جهان تغییر پیدا کنه.
اما مساله قبرس جداست و البته ربطی به من و تو و موضوع این سایت نداره.به عنوان اخرین حرفم بهت پیشنهاد می‌کنم بهنرین کار برات اینه فکری برای نژاد پرستی و‌تنفرت از ترکها بکنی.
وارد اون بحث پانیسم و اینا نمیشم ولی اتحاد جدی ترکیه با ایران یه فانتزی بود که من خودم از زمان شروع جنگ داشتم و نظرم این بود که روی وجه اشتراک اسلام (بعنوان محور اتحاد سیاسی، وارد مسائل دینی هم نمیخوام بشم) و مقابله با تهدید اسرائیل، ایران و ترکیه و پاکستان یه ائتلاف نظامی تشکیل بدن.
منتها اونچه در واقعیت اتفاق افتاد این بود که اون دوتا کشور با عربستان اومدن اون ائتلاف رو شکل دادن!
به هرحال اونطوری که بوش میاد جنگ بزودی وارد یه مرحله تازه ای میشه، در همین حد بگم که اگه چیزی میخواید از سایتهای خارجی دانلود کنید، بهتره تو همین یکی دوماه پیش رو بکنید!
هر اتفاقی می افته امیدوارم یا اینوری بشه یا اونوری تکلیف مشخص بشه این حالت اره کشی بدجور کشورو داره نابود می کنه اقایان هم به بهانه جنگ عملن کارو رها کردن,
این چرخه (مذاکره -جنگ)بد جور تهوع اور شده،
من دارم میبینم طبقه کارگر برا یه معالجه ساده به چه فلاکتی افتادن.
چند روز پیش من جدول حد اقل حقوق در کشورهای درِ پیت جهان که ما فکر میکنیم خیلی بدبختنو دیدم مثه اوگاندا و نامیبیا و…حداقل حقوق ماهیانشون ۱۵۰_۳۰۰دلار بود.الان در ایران حقوق کارگر یا کارمند دولت بامیانگین۳۵میلیون تومن میشه ۱۷۵دلار.یعنی مثلن کم کم یکی قیافه میگیره باید بگیم(اوووو،چه خبره ،یارو‌همچی پز میده انگار اوگانداییه)ضمن اینکه قیمت مواد غذایی در اوگاندا از ایران بسیار کمتره!
خیلی وحشتناکه
درود به شرفش
غربگداهای داخل یاد بگیرن