نقد و بررسی فیلم Red Riding Hood ( شنل قرمزی )

شنل قرمزی از جمله داستانهایی هست که کماکان در هر فرهنگ و جامعه از محبوبیت زیادی برخوردار است و همچنین از معدود داستانهای کلاسیکی است که هنوز هم بزرگترها برای کودکانشان تعریف می کنند!. اما خانم شنل قرمزی از زمان بوجود آمدنش تغییراتی هم کرده است و دامنه این تغییرات هم به حدی بوده که امروز می بینیم شنل قرمزی بجای یک داستان کودکانه ، تبدیل به فیلمی ترسناک شده و همچنین بنا به رسم و رسوم زمانه، گرفتار یک عشق مثلثی شده است.

در یک زمان نامعلوم در یک دهکده کوچک، والری ( آماندا سیفرید ) دختری زیبا و شاداب است که علاقه زیادی به پوشیدن شنل قرمز دارد و به نوعی دلبر است!. اما به تازگی والری با مشکلی روبرو شده ؛ او عاشق دوست دوران کودکی اش ، پیتر ( شیلوه فرناندز ) است و دوست دارد تا باقی عمرش را با او بگذراند اما پدر و مادر والری وی را مجبور کرده اند تا نامزد مردی ثروتمند به نام هنری ( مکس آیرونز ) شود. در کشمکش های فراوان عشقی بین والری ، پیتر و هنری ، ناگهان خواهر والری توسط یک گرگ نما کشته می شود؛ گرگ نمایی که به نظر می رسید دیگر نشانی از او در دهکده نمانده باشد. پدر سالامون ( گری اولدمن ) کشیشی است که به شکارچی گرگ نما ها مشهور است. سالامون برای از بین بردن این گرگ نمای قدیمی وارد عمل می شود و این در حالی است که هدف بعدی گرگ نما، والری است.

شنل قرمزی با درجه نمایش PG-13 اکران شده و طبیعتا فیلم ترسناکی با این درجه نمایش، نمی تواند حرف های زیادی برای گفتن داشته باشد. در واقع می توانم بگویم که سازندگان شنل قرمزی خودشان هم نمی دانستند که قصد انجام چه کاری را دارند؛ اگر قرار است داستان شنل قرمزی تبدیل به فیلمی ترسناک شود ( که بیشتر به سبک تریلر شبیه شده) باید تغییرات زیادی در ساختار داستان داده می شد تا تماشاگر بتواند شنل قرمزی را در یک فیلم ترسناک باور کند. اما فیلم این جسارت را به خود نداده تا از حداکثر توان خود در ارائه یک تصویر ترسناک بهره ببرد و متاسفانه سازندگان شنل قرمزی به نوعی درگیر یک جور تعارف با این داستان کلاسیک شده اند. آنها از طرفی قصد داشتند با استفاده از نام شنل قرمزی، تغییری در روایت داستان بدهند و به نوعی آن را از حالت معمول خارج کنند و از طرف دیگر ترجیح داده اند مانور زیادی بر روی جنبه ترسناک فیلم ندهند و بجایش مثلث عشقی را جایگزین کنند!.

خانم کاترین هاردویک، کارگردان شنل قرمزی، کارگردان قسمت اول از سری فیلمهای گرگ و میش است و متاسفانه تمام تجربه های خودش از آن فیلم را به شنل قرمزی انتقال داده است. شخصیت های شنل قرمزی مانند گرگ و میش ، فاقد پرداخت مشخصی هستند و بجایش از جذابیت های ظاهری برخوردارند که این روزها طرفداران زیادی در هالیوود دارد. شنل قرمزی دارای مجموعه ای از بازیگران جذاب این روزهای هالیوود است که متاسفانه استعداد بازیگری ندارند و تنها بازیگر استخوان شکسته و با تجربه آنها ، گری اولدمن است که او هم نتوانسته کاری از پیش ببرد . شاید تنها بازیگر زیبای این مجموعه که اوضاعش کمی از بقیه بهتر باشد، آماندا سیفرید باشد. سیفرید بازیگر جوانی است که در این چند سال اخیر، روند رو به رشد خیره کننده ای داشته و کم کم در حال تبدیل شدن به انتخاب اول تهیه کنندگان برای فیلمهاست ( البته من کماکان بازی او در نقش مکمل فیلم دختران معمولی و آن حرکت بامزه ای که مشتش را در دهانش می کرد را ستایش می کنم! ). اما متاسفانه فیلم به دو دلیل اجازه هنرنمایی به سیفرید را نداده؛ اول اینکه دو بازیگری که به همراه او مثلث عشقی را تشکیل می دهند، اصلا بازیگر نیستند و مدل هستند! و دوم اینکه متاسفانه والری فاقد شخصیت پردازی روشنی است که سبب شده تا آماندا سیفرید هم نتواند تماشاگر را متقاعد کند که شنل قرمزی را باور کنند. مشکلات فیلمنامه و شخصیت ها به حدی است که حتی تماشاگران کم سن و سال سینما هم نمی توانند با این فیلم ارتباط برقرار کنند. در فیلم هیچگاه به این موضوع اشاره نمی شود که چرا گرگ نما بدنبال والری است و برای چه می خواهد او را بکشد؛ مثلث عشقی هم که بدترین قسمت ماجراست. مثلث عشقی برای فیلمی مثل شنل قرمزی چندان قابل قبول نیست و این بحث قبل از ساخته شدن فیلم هم مطرح بود و حالا می بینیم که نگرانی تماشاگران چندان هم بی جا نبوده و رابطه های عاشقانه فیلم واقعا زجر آور است.

مثلث عشقی شنل قرمزی برگرفته از فرمول فیلم قبلی خانم هاردویک یعنی گرگ و میش است؛این فرمول به این شکل است که 3 بازیگر جوان و زیبا ( تریجحا فاقد استعداد بازیگری ) را در فیلمی قرار دهید و سعی کنید یکی از این 3 نفر را از گود خارج کنید یا اگر خواستید قربانی کنید!.