پولانسکی امسال با درام فرانسوی «بر اساس یک داستان واقعی» به جشنواره فیلم زوریخ برگشته است. او جدیدترین ساخته خود را با بازی اوا گرین و همسرش امانوئل سنیه بازیگر فرانسوی مقابل دوربین برده است. این تریلر سینمایی که پیش از این در جشنواره فیلم کن تحت عنوان پروژه در دست تولید به نمایش درآمد، دوشنبه شب در فرم نهایی خود در جشنواره فیلم زوریخ اکران جهانی شد.
به گزارش مووی مگ به نقل از آی سینما، اما چنین بازگشتی برای پولانسکی اتفاقی غریب شمرده میشود، چرا که سال 2009 در همین شهر بود که دفتر دادستانی لس آنجلس پرونده استرداد او را به اتهام ارتکاب جرمی که ماجرایش به سال 1977 برمیگشت، به جریان انداخت. بسیاری از واقعیتهای این پرونده ناگفته مانده است.
یازدهم مارس 1977، پولانسکی که آن زمان به عنوان کارگردان فیلم «بچه رزماری» و «محله چینیها» در هالیوود اسم و رسمی بر هم زده بود به اتهام آزار و اذیت سامانتا گیلی (سامانتا گایمر کنونی) دستگیر شد. پولانسکی مجرم شناخته شد و بعد از تقاضای تخفیف مجازات، تحت معاینه روانی قرار گرفت و 42 روز را در زندان گذراند.
اما در 1978، وقتی شنید یکی از قضات بیاعتنا به حکم تخفیف مجازاتی که از پیش صادر شده، پرونده اتهاماتش را دوباره به جریان انداخته و او را به بیش از 50 سال حبس محکوم کرده، پولانسکی به پاریس گریخت. از آن زمان به بعد، او به عنوان فراری تحت تعقیب باقی ماند و این در حالی است که قربانی پرونده بارها و بارها تلاش کرد با ارایه درخواست قضایی این ماجرا را برای همیشه خاتمه دهد. ماه گذشته، اسکات گوردن قاضی کالیفرنیایی با مردود خواندن درخواست اخیر گایمر اعلام کرد پرونده پولانسکی همچنان باز و در حال رسیدگی است.
پولانسکی در مصاحبه اخیرش در توضیح اتفاق اخیر گفت: «همانطور که میدانید بیش از 30 سال است سامانتا گایمر خواستار ختم این غائله است.» فیلمساز 84 ساله ادامه داد: «اما متاسفم قضاتی که در 40 سال گذشته مسئولیت رسیدگی به این پرونده را عهدهدار شدهاند یکی پس از دیگری فاسد بودهاند. در نتیجه، بعید میدانم یکیشان بالاخره به این ماجرا پایان بدهد.»
هارلند بران میگوید دادگاه لس آنجلس در غیاب پولانسکی او را به 334 روز بازداشت محکوم کرده که برابر با مدت زمانی است که او پیشاپیش در امریکا و سوییس در حبس به سر برده است. پیش از آن که دادگاه سوییس درخواست استرداد پولانسکی از سوی امریکا را مردود بشمرد و حکم آزادیاش را صادر کند، این فیلمساز فرانسوی-لهستانی حدود یک سال را در حصر خانگی گذراند.
پولانسکی در اینباره چنین توضیح داد: «تا جایی که به من مربوط است: همه چیز تمامشده. من محکوم شناخته شدم. به زندان رفتم. برگشتم امریکا و مجازات شدم اما انگار مردم یادشان رفته یا اصلا خبر ندارند. زمانی بعد از همین جشنواره در زوریخ بازداشت شدم. پس روی هم رفته، چهار یا پنج مرتبه و بیش از آنچه وعده داده شده بود، تقاص پس دادهام.»
فیلمساز برنده اسکار در ادامه صحبتهایش در زوریخ تاکید کرد باعث «تاسف» است که فیلمهایش اکنون از فیلتر پرونده و حواشی رسواییآمیزش مورد داوری قرار میگیرند. «بر اساس یک داستان واقعی» با استقبال منتقدان حاضر در جشنواره کن روبهرو شد. منتقد نشریه هالیوود ریپورتر، این درام فرانسوی را اثری خوب و مفرح از استاد کاربلد سینما رومن پولانسکی توصیف کرد. همچنین از این فیلم به عنوان چرخشی تازه در کارنامه حرفهای فیلمساز کهنهکار نام برده شد.
پولانسکی در توضیح شرایط فیلم جدیدش گفت: «تا به حال، فیلمی نساخته بودم که درباره دو زن باشد. منظورم صرفا حضور دو زن سر صحنه فیلمبرداری نیست، بلکه به تصویر کشیدن کشمکشی است که بینشان در جریان است. تمام فیلمهایم درباره کشمکش میان مردها یا میان مردها و یک زن بوده. اما فیلمی درباره دو زن قبلا در کارنامهام نبوده. در نتیجه، این یکی از مواردی بود که داستان را برایم حسابی جذاب کرد … میدانید کشمکش بین مردها معمولا صریحتر و واضحتر است اما در مورد زنها چنین مسئلهای پنهان است. آنها عموما به مراتب دغلبازتر از مردها هستند. در داستان این فیلم، رویارویی واقعی خیلی دیر اتفاق میافتد. اما اگر ماجرا درباره دو مرد بود از همان ابتدای رابطه، همه چیز برملا میشد.»
پولانسکی همچنین درباره نحوه کار کردنش با دو بازیگر زن فیلم اخیرش توضیح داد این بار کمتر از حد معمول وقتش را صرف تمرین دیالوگها با سنیه و گرین کرد – آنهم در «چنین فیلم پر دیالوگی» – و در عوض اجازه داد بازیگرهایش به برداشت و تفسیر شخصی خودشان از شخصیتها و صحنههای انفرادی برسند. پولانسکی یادآور شد: «این بار کمتر از همیشه بازیگرانم را کارگردانی کردم.»
کمپانی سونی پیکچرز کلاسیکز امتیاز پخش «بر اساس یک داستان واقعی» در سینماهای امریکای شمالی را خریداری کرده است.
جشنواره فیلم زوریخ که از 28 سپتامبر آغاز به کار کرده تا هشتم اکتبر (16 مهر) ادامه دارد.
