9eer3336

داستان « دنی کالینز » براساس یک اتفاق واقعی ساخته شده است که در سال 2005 رخ داد. در این سال استیو تیلستون که خواننده فولک آمریکایی می باشد، تماسی از طرف یک کلکسیونر دریافت می کند که در این تماس وی اعلام می کند خواننده افسانه ای ، جان لنون » نامه ای را در سال 1971 نوشته بود که متعلق به وی می باشد. جان لنون ظاهرا این نامه را پس از مشاهده مصاحبه ای از تیلستون نوشته که وی در آن مصاحبه گفته بود : « از این می ترسم که ثروت و شهرت تاثیر منفی بر روند آهنگسازی ام بگذارد. ». جان لنون در این نامه گمشده در آن زمان به تیلستون گفته بود : « ثروتمند بودن تاثیری بر روندی که انتخاب کرده ای ندارد. » همین اتفاق ساده و البته جالب، دستمایه ساخت اثری شده به نام « دنی کالینز ».

آل پاچینو در فیلم « دنی کالینز » در نقش دنی کالینز که یک ستاره موسیقی راک دهه ی هفتادی بوده بازی کرده است. دنی تمام مشخصه های زندگی خواننده های راک دهه ی هفتادی را داراست؛ او علاقه مند به مواد مخدر است و از داشتن روابط بی قید و بند متعدد استقبال می کند و جشن های فراوانی را هم ترتیب می دهد. دنی پس از شهرت در دهه های گذشته، همچنان سبک زندگی عیاشانه خود را حفظ کرده تا اینکه مدیر برنامه هایش ( کریستوفر پلامر ) به وی اعلام می کند که جان لنون سالها پیش نامه ای برای او نوشته که همین نامه باعث ایجاد تحول در دنی می گردد. وی تصمیم می گیرد زندگی پر زرق و برقش را کنار بگذارد و به دنبال افرادی برود که در زندگی آنها را از خود دور کرده و ...

http://moviemag.ir/images/phocagallery/1/Danny_Collins/thumbs/phoca_thumb_l_8.jpg

تنها ویژگی منحصر به فرد در فیلمنامه « دنی کالینز » در همان دقایق ابتدایی به نمایش گذاشته می شود که در واقع همان موضوع اصلی نامه جان لنون به دنی می باشد. اما پس از متحول شدن دنی و تصمیم برای تغییر در سبک زندگی، فیلمنامه اثر، روندی کلیشه ای به خود می گیرد و به شدت قابل پیش بینی می گردد تا جایی موضوعات مطرح شده در فیلم در مجموع ، خیلی زودتر از آنچه که سازندگان انتظارش را داشته اند توسط مخاطبین گره گشایی می شود.

اما صندلی نجات یک اثر کمدی نظیر « دنی کالینز » ، کیفیت بازی و پرداخت شخصیت های داستان است. عاملی که می تواند به راحتی باعث موفقیت یا شکست کامل فیلم باشد. خوشبختانه در « دنی کالینز » شخصیت ها، مخصوصا مکمل ها، دوست داشتنی و قابل باور هستند و مخاطبین هم به راحتی می توانند با آنان ارتباط برقرار نمایند. رابطه میان دنی و مری سینکلر ( با بازی آنت بنینگ ) که در هتل محل اقامت دنی کار می کند، یکی از جذاب ترین و در عین حال تماشایی ترین لحظات فیلم را تشکیل داده است. جایی که آنت بنینگ با صورتی همیشه خندان و صدایی همواره دلنشین، شوخی های متعدد کلامی با آل پاچینو رد و بدل می کند و مخاطبین هم می توانند از حضور این دو بازیگر کهنه کار تاریخ سینما در کنار یکدیگر لذت ببرند.

http://moviemag.ir/images/phocagallery/1/Danny_Collins/thumbs/phoca_thumb_l_1.jpg

با اینحال همانطور که اشاره شد، دان فوگلمن فیلمنامه نویس « دنی کالینز »،کلیشه های متعددی را در فیلمنامه گنجانده که از جمله آنها می توان به داستان تام ( با بازی بابی کاناوال ) و همسرش سامانتا ( جنیفر گارنر ) اشاره کرد که از پرداخت مناسبی برخوردار نیست و می شد تا داستان این خانواده را تا این حد ساده و بی آلایش بیان نکرد و از دل آن، موقعیت درام ارزشمندی بدست آورد که بتواند همپای لحظات درخشان فیلم در بخش رابطه رابطه دنی و مری و همچنین رابطه دنی با مدیر برنامه هایش باشد. عدم توازن بخش های مختلف فیلم گهگاهی باعث شده تا « دنی کالینز » مشابه آثار تلویزیونی با تم " خوشحال " باشد که به عدم یکدستی اثر انجامیده است.

با تمام این ایرادات، بازیگران قدرتمند و کهنه کار فیلم موفق شده اند تا به « دنی کالینز » حال و هوایی سینمایی ببخشند. آل پاچینو که آثار پیری به خوبی در چهره اش نمایان شده، در نقش ستاره راک بازی خوب و قابل تحسینی داشته است. البته دنی کالینز نقشی نیست که آل پاچینو ویژگی های مشخصی برای حضور در آن داشته باشد اما با اینحال حضور پاچینو در این فیلم کمکی است برای خارج شدن وی از وضعیت نه چندان مناسبی که در چند سال گذشته در سینما گریبانگیرش شده است. آنت بنینگ نیز جذاب ترین شخصیت مکمل فیلم هست که شوخی هایش در جریان فیلم اغلب گرفته و تماشاگران هم او را دوست خواهند داشت. لحظات مشترک کریستوفر پلامر و آل پاچینو هم می تواند تداعی کننده لحظات خوشی برای مخاطبینی باشد که تاریخ سینما را دنبال می کنند.

http://moviemag.ir/images/phocagallery/1/Danny_Collins/thumbs/phoca_thumb_l_10.jpg

« دنی کالینز » کمدی جمع و جوری است که می تواند برای یکبار ارزش دیدن داشته باشد. فیلمنامه و کلیت فیلم « دنی کالینز » در مجموع دلیل قانع کننده ای برای باقی ماندن در ذهن مخاطب ارائه نمی کند مگر آنکه به واسطه بازی های خوب بازیگران که گل سرسبد آنها آنت بنینگ و آل پاچینو هستند، بتوان این فیلم را پس از دیدن به خاطر سپرد.

 6                                                                     Photo Gallery2

منتقد : میثم کریمی

این مطلب بصورت اختصاصی برای سایت " مووی مگ " به نگارش درآمده و برداشت از آن جز با ذکر دقیق منبع و اشاره به سایت مووی مگ، ممنوع بوده و شامل پیگیرد قانونی می شود.

به جامعه مجازی سایت مووی مگ بپیوندید و دوستان سینمایی جدید پیدا کنید!rf3433

 

دنی کالینز : Danny Collins

کارگردان : Dan Fogelman

نویسنده : Dan Fogelman

بازیگران :

Al Pacino...Danny Collins

Jennifer Garner...Samantha Leigh Donnelly

Christopher Plummer...Frank Grubman

Annette Bening...Mary Sinclair    

و...

رده سنی : R ( مناسب برای افراد بالای 17 سال)

ژانر : کمدی      

زمان : 106 دقیقه