2 1 201465225657

عبدالرضا کاهانی با اذعان به اینکه همه داستان‌هایش در واقعیت ریشه دارند، گفت: اگر فیلم‌سازی بنشیند خانه و دائم فکر کند که آدم‌ها چگونه هستند یا باید باشند، تنوع شخصیت‌ها در فیلم‌ها کم می‌شود و پس از مدتی مجبور می‌شود، دائم خودش را تکرار کند، این موضوع در رابطه با سوژه هم صدق می‌کند.

به گزارش مووی مگ به نقل از ایسنا،این کارگردان که «استراحت مطلق» را به عنوان آخرین ساخته سینمایی‌اش در حال اکران دارد ،نکته‌ مهم در این فیلم را عدم تکرار خود دانست و اظهار کرد: «استراحت مطلق» باید فضای جدیدی به تماشاگر می‌داد. در این کار هم بخشی از آن لحن کارهای قبل وجود دارد، ولی نوع روایت، دکوپاژ، فیلمبرداری و تعدد لوکیشن متفاوت است.

وی که بعد از اکران «بی خود و بی جهت» در پاییز 91 به فرانسه مهاجرت کرده بود درباره علت خروجش از ایران، ساخت فیلمی در آنجا و تفاوت‌هایی که در روند فیلم‌سازی‌اش اتفاق افتاده است گفت: تفاوتی احساس نمی‌کنم. سال آخر مدیریت قبلی سینما به من پروانه ساخت داده نشد و صراحتا هم گفتند نمی‌دهیم. حتی تلاش کردم مجوز ویدئویی بگیریم که باز هم نتیجه نداد. این مجوز ندادن‌ها باعث شد به فرانسه بروم و بتوانم سریعا در آنجا فیلمی بسازم. به هر حال من بیکار نمی‌مانم. فیلم «وقت داریم حالا!» تجربه خوبی برایم بود و نتایج مهمی برایم داشت.

کاهانی ادامه داد: بعد از تغییر شرایط احساس کردم، امکان کار کردن فراهم شده و پروانه ساخت گرفتم و البته خیلی زود فهمیدم تغییر چندانی صورت نگرفته است. چپ، راست، بالا، پایین و مرکز برای من تفاوتی ندارد. نتیجه برایم مهم است. معیار من برای تغییر، آدم‌های اطرافم هستند. اینکه چه اتفاقی دارد، می‌افتد؟ خودم چگونه‌ام؟ مردم چگونه‌اند؟ بقال سر کوچه چگونه است؟ این‌ها معیارهایم هستند برای اینکه تشخیص بدهم اوضاع بهتر شده یا بدتر.

این کارگردان خاطرنشان کرد: آقای شمقدری بیشترین صدمه‌ها را به من زد، اما این باعث نمی‌شود که هر کسی جای ایشان بیاید به طور قطع بهتر باشد. آقای ایوبی ممکن است آدم خوبی باشد اما همیشه خوب بودن برای مدیریت کافی نیست. با این حال اطمینان دارم اگر ایشان نظر منفی داشتند، اکران فیلم میسر نبود و این‌جاست که تفاوت ایشان با آقای رضاداد معلوم می‌شود. من آدمی نیستم که حرف‌های خوب، احساساتی‌ام بکند یا حرف‌های بد، نگرانی‌ام را افزایش بدهد. تماشای واقعیت ملاک تشخیص است.

کارگردان فیلم «بیست» درباره ممیزی‌هایی که به «استراحت مطلق» پیش از جشنواره وارد شده بود گفت: من ایران نبودم. موارد اصلاحی، اول آبان ماه به آقای خانی (پخش کننده) اطلاع داده شد و ایشان هم به من منتقل کرد. دیدم که اصلا چیز عجیب و غریبی است. آن تعداد و آن دقیقه‌هایی که گفته بودند حذف شود، طوری بود که قطعا دیگر نمی‌توانستیم، فیلم را اکران کنیم. من هم آن همه تغییر را انجام نمی‌دادم. مذاکراتی انجام شد که چون زمان دیگری برای اکران نداریم فیلم را به فستیوال ارائه کنیم. آقای رضاداد که در نهایت آن برخوردها را انجام داد، خواهان فیلم شد و ما هم در لحظات آخر فیلم را به جشنواره دادیم که آن داستان‌ها که در جریانش هستید، پیش آمد.

کاهانی درباره اینکه چرا برای پیشگیری از برخی ممیزی ها صحنه‌هایی را به شکل دیگری فیلمبرداری نکرده است با بیان اینکه علاوه بر دیالوگ‌ها، فضاسازی برایش بسیارمهم است اظهار کرد: مثلا مهم است که در آن سکانس فوتبال، کارگرها لُخت باشند. فضاسازی برای انتقال حس و حال فیلم و دست‌یابی راحت‌تر به مضمون اهمیت دارد.

وی تاکید کرد: بهترین دولت‌ها هم عیب دارند و یک فیلمساز اجتماعی باید عیب‌ها را بگوید و انتقاد کند. روزی که منتظر باشیم برای‌مان کف بزنند آن روز، روز شکست ما است. انتظار داشتم وقتی دارم عیبی را می‌گویم مسولان متوجه شوند. ولی متاسفانه تفاوتی ندیدم و همین ناراحتم کرد. اگر من انتقادی دارم و نقد می‌کنم باید دیده شود. دعوا که ندارم. وظیفه‌ام را انجام می‌دهم. سینمای ما سینمای ترسویی شده است و باید انتقاد کرد. نباید در مورد چیزهایی که هست فیلم ساخت. فیلمساز باید در مورد چیزهایی که نیست و دیده نمی‌شود، فیلم بسازد. اگر فقط چیزهایی که دیده می‌شود را بگوید و آنها را پررنگ کند، می‌شود محافظه‌کاری، اگر کسی هم این کار را نکند، می‌گویند، سیاه‌نمایی می‌کند. خیلی‌ها دارند از این کلمه‌ی سیاه‌نمایی نان می‌خورند.

کاهانی در ادامه درباره سومین همکاری‌اش با رضا عطاران در این فیلم اظهار کرد: از کار کردن با رضا خسته نمی‌شوم. جدا از اینکه بازیگر خوبی است، شخصیتی بزرگوار و دوست‌داشتنی دارد. با او می‌شود فیلم‌های زیادی کار کرد و بازهم لذت برد.

وی در پاسخ به سوالی درباره درج نام عطاران به عنوان اسم سوم در تیتراژ گفت: از من خواسته این موضوع را مطرح نکنم، ولی وقتی می‌پرسید و می‌دانم برای خیلی‌های دیگر هم این پرسش به وجود آمده، مجبورم پاسخ دهم. اصرار خودش بود اینگونه باشد. فکر کردم شوخی می‌کند. اما دیدم واقعا اصرار دارد. می‌گفت من نقش اول فیلم نیستم. در جامعه و سینمای ما که همه می‌خواهند به هر طریقی دیده شوند، این اتفاق خیلی عجیب است. خود من تا به حال چنین چیزی ندیده بودم. رضا عطاران بی‌خودی مهم نیست و رفتارش آموزنده است. پس وظیفه دارم کار ارزشمند او را بیان کنم، حتی اگر خودش دوست نداشته باشد.

کاهانی با اشاره به دیگر بازیگران «استراحت مطلق» خاطر نشان کرد: ترانه علیدوستی مادر شده بود و می‌توانست درک درست‌تری از نقش یک مادر داشته باشد. ضمن اینکه علاقمند بودم با او همکاری کنم. او بسیار پرتلاش و جدی است. با بعضی از بازیگران حتما باید کار کرد، ترانه قطعا یکی از آن‌هاست. بابک حمیدیان هم اهل تمرین وگفت‌وگوست. طبیعی است کار کردن با او جذاب باشد و مجید صالحی انتخابی هیجان انگیز برایم بود. او بسیار توانمند و ریسک‌پذیر است.

وی افزود: امیرشهاب رضویان کار ما را ساده کرد. برای انتخاب این نقش کسانی که معمولا به ذهن می‌رسند، اشتباهند. باید بازیگری جدید، تصویری جدید از این مدل نقش را ارائه می‌کرد. از فریده فرامرزی هم ممنونم که پیشنهاد مرا پذیرفت، در حالی که از طریق رضا می‌دانستم پیشنهادهای زیادی را نپذیرفته است. امیدوارم که بازهم این کار را ادامه دهد.

کاهانی درباره محدودیت سنی‌ای که برای فیلم گذاشته شده توضیح داد: این اولین فیلم من نیست که محدودیت سنی دارد، فیلم «هیچ» و «اسب حیوان نجیبی‌ست» هم این گونه بود. ولی آن مقطع گفتند، چون به نوعی تبلیغ محسوب می‌شود، این محدودیت را اعلام نمی‌کنند. این‌بار اما اعلام کردند. به هرحال در همه جای دنیا این رده‌بندی سنی وجود دارد.