2015527871414a

رضاکاهانی در مصاحبه ای که چند سال پیش با احمد طالبی نژاد داشته روایت جالبی از سختی های فیلمش را بازگو کرده است .

به گزارش مووی مگ به نقل از گام نو ،کاهانی گفته :به خدا مستقل هستم. آيا فيلم‌هايم نشان نمي‌دهد كه يك آدم مستقل پشت اينهاست؟ آيا به كسي باج داده‌ام؟ آيا با اين همه اما و اگر و مانع، من فيلم الكي هم ساخته‌ام به صرف اينكه فقط فيلم بسازم؟ همين امسال من دو فيلم‌نامه دارم كه ردش كردند ولي از پا نيفتادم و با سماجت فيلم‌نامه بعدي را كار كردم و دادم. حتي اوايل سال رفتم خانه هنرمندان كه تئاتر كار كنم. متن را نپذيرفتند. حسين مسافر آستانه، رئيس مركز هنرهاي نمايشي صراحتاً به من گفت از جايي زنگ زده‌اند و گفته‌اند كه اين متن نبايد اجرا شود. حالا چه كسي متن را داده به كساني كه آنقدر قدرت دارند كه مانع كاري بشوند، خدا عالم است.

ولي مي‌خواهم بگويم حتي در تئاتر كه خانه اصلي من است هم، راحت نيستم و اجازه نمي‌دهند از كاري كه مي‌خواهم بكنم، لذت ببرم. ولي من كوتاه نمي‌آيم. تئاتر نشد، برمي‌گردم سراغ سينما كه برگشتم. شش ماه اول امسال بدترين روزهاي زندگي من بود. وقتي آن متن اجازه نگرفت، گفتند بيا فلان متن را كار كن. گفتم اين كار من نيست. من حتي در سينما هم از كارگرداني آنقدر لذت نمي‌برم كه از فكري كه دارم مطرح مي‌كنم. به هر حال براي گرفتن موافقت و مجوز، پدرم را در مي‌آورند. در مورد اين فيلم آخري، پروانه ساخت را روزي دادند كه ما فيلم‌برداري را تمام كرديم. گفتم اعلام نكنيد چون آبروي‌تان مي‌رود. چون مسخره است كه پروانه ساخت فيلمي، درست همان روزي كه فيلم‌برداري تمام شده، صادر شود.

وقتي مجوز نداري، چطور مي‌تواني توي شهر فيلم‌برداري كني؟

همه موقعيت‌ها را طوري ساختيم كه مشكلي ايجاد نكند. مثلاً در فيلم «اسب حيوان نجيبي است»، دائم بايد رضا عطاران را كه لباس پليس تنش بود در توي اتوبوسي كه داشتيم مخفي مي‌كرديم تا اگر پليسي سروكله‌اش پيدا شد، مشكلي پيش نيايد. به هر حال هر كس روشي دارد.